تدوین مدل مفهومی ارتقای قابلیت اطمینان منابع انسانی در نظام سلامت با تأکید بر راهبردهای آموزش و توانمندسازی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، ، دانشگاه صنعتی نوشیروانی، بابل، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه مهندسی صنایع، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه مهندسی صنایع، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
doi
10.22080/eps.2025.28281.2299چکیده
هدف: این تحقیق با هدف ارائه مدلی برای بهبود قابلیتاطمینانانسانی در حوزه سلامت با تمرکز بر شاخصهای ارزیابی عملکرد، بهویژه آموزش، توانمندسازی و برنامهریزیآموزشی انجام شده است.روششناسی: این پژوهش از نوع کاربردی و با روش توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری شامل کلیه بیمارستانهای کشور است. دادهها از ۳۱۸ گزارش خطا و حادثه در ۵۴ بیمارستان نمونه از مهرماه ۱۴۰۱ تا مهرماه ۱۴۰۲ جمعآوریوتحلیل شده است. ابتدا عوامل شکلدهندهی عملکرد کارکنان شناسایی و طبقهبندی شدهاند. سپس از آزمون نیکویی برازش کای-دو و نمودارهای پارتو برای تحلیل استفاده شد. طبقهبندی جدید عوامل با فرآیند تحلیل شبکهای فازی(FANP) و روش شاخص احتمال موفقیت(SLIM) در ۱۵ بخش اورژانس بیمارستانی آزمایش گردید.یافتهها: یافتهها نشان داد که آموزش، توانمندسازی، بهبود فرایندهای ارزیابی عملکرد و تقویت ارتباطات داخلی، عوامل کلیدی در افزایش قابلیتاطمینانانسانی هستند. مدل پیشنهادی نقش این عوامل را در ارتقای کارایی و کاهش خطاهای انسانی با تأکید بر برنامهریزی آموزشی تبیین میکند. برنامهریزیآموزشی برای شناسایی نیازها، طراحی دورهها و ارزیابی اثربخشی در کاهش خطاها و افزایش قابلیتاطمینان مؤثر است.نتیجهگیری و پیشنهادها: مدل توسعهیافته به مدیران حوزهی بهداشتودرمان کمک میکند تا فرآیندهای ارزیابی و آموزش را با تمرکز بر نقاط قوتوضعف شناساییشده بهینهسازی کنند. پیشنهاد میشود برنامهریزیهایآموزشی و ارزیابی بهصورت جامع و مداوم اجرا شوند.نوآوری و اصالت: این تحقیق با ترکیب دو روش تحلیلی پیشرفته FANP و SLIM و تطبیق آنها با نیازهای خاص حوزه سلامت، مدلی نوین ارائه داده است که با تمرکز بر عوامل کلیدی، بهبود مستمر عملکرد کارکنان و کاهش خطاهای انسانی را دنبال میکند.
