ارزیابی وضعیت مراکز یادگیری محلی آموزش بزرگسالان استان مازندران و ارائه راهکارهای بهبود کمی و کیفی آنها
نویسندگان
1 دانشیار و عضو هیئتعلمی گروه روشها و برنامهریزی درسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی درسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22080/eps.2025.28222.2296چکیده
هدف: مراکز یادگیری محلی نقش مهمی در آموزش بزرگسالان و ارتقای سواد جامعه دارند. ارزیابی این مراکز میتواند به شناسایی چالشها و فرصتهای بهبود آنها کمک کند. هدف این پژوهش، بررسی وضعیت مراکز یادگیری محلی آموزش بزرگسالان در استان مازندران و ارائه راهکارهایی برای بهبود کمی و کیفی آنها است. روششناسی: این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام شده است. برای ارزیابی مراکز، از الگوی CIPP استفاده شده و دادهها از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته گردآوری شدهاند. جامعه آماری شامل ۲۱ نفر از مدیران، آموزشدهندگان و فراگیران مراکز یادگیری محلی بوده و دادهها با روش هفتمرحلهای کلایزی تحلیل شدهاند.یافتهها: یافتهها نشان داد که چالشهای اصلی این مراکز شامل مشکلات فرهنگی، محدودیتهای مالی، ضعف در برنامههای انگیزشی، کمبود تجهیزات و منابع آموزشی، و نیاز به آموزشهای تخصصی برای آموزشدهندگان است. این عوامل تأثیر منفی بر کیفیت یادگیری و میزان مشارکت فراگیران دارند. نتیجهگیری و پیشنهادها: برای بهبود کمی و کیفی مراکز یادگیری محلی، پیشنهادهایی ازجمله افزایش حمایت مالی، بهبود شرایط پرداختی آموزشدهندگان، بازنگری در محتوای آموزشی، توسعه برنامههای انگیزشی و تجهیز مراکز ارائه شده است. اجرای این راهکارها میتواند به ارتقای سطح سواد بزرگسالان و افزایش اثربخشی این مراکز کمک کند. نوآوری و اصالت: این پژوهش با ارائه راهکارهای کاربردی و منطبق بر نیازهای واقعی آموزشدهندگان و فراگیران، به بهبود عملکرد مراکز یادگیری محلی و سیاستگذاریهای آینده در حوزه آموزش بزرگسالان کمک میکند. یافتههای این تحقیق میتواند مبنای سیاستگذاریهای جدید در این حوزه قرار گیرد و به تقویت زیرساختهای آموزشی و بهبود کیفیت خدمات آموزشی منجر شود.
