مدلسازی اثرات بهداشتی آلاینده PM10 در کلانشهر شیراز

نویسندگان

1 استادیار گروه محیط زیست و منابع طبیعی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

2 دانشیار مهندسی محیط زیست، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت عمومی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران

3 استادیار گروه محیط زیست و منابع طبیعی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

4 دکتری تخصصی آلودگی محیط زیست، گروه محیط زیست و منابع طبیعی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

5 دانشیار گروه به نژادی و بیوتکنولوژی گیاهی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

doi
10.22034/eiap.2023.169980
چکیده

آلودگی هوا به عنوان یکی از معضلات مهم شهرنشینی و زندگی صنعتی، سلامت افراد جامعه را تحت تاثیر قرار داده و سازمان‌ بهداشت جهانی آن‌را به عنوان یکی از عوامل موثر در ایجاد سرطان معرفی کرده است. در این مطالعه بررسی برآورد اثرات مواجهه کوتاه مدت مرتبط با میزان مرگ‌‌و‌میر و بیماری‌های منتسب به ذرات معلق کمتر از 10میکرون (PM10) در شهر شیراز طی سال‌های 1396- 1397 انجام شده است. این پژوهش کاربردی مقطعی بوده، بر اساس مطالعات میدانی و مبتنی بر مدل‌سازی شرایط تجربی است. در این مطالعه میزان غلظت آلاینده PM10 برای سال‌های 1397-1396 به صورت  ساعتی و روزانه با استفاده از دستگاه گریم از چهار ایستگاه سنجش آلودگی هوای سازمان محیط زیست (دروازه کازرون، فرودگاه، ستاد و پارک علم و فناوری) اندازه‌گیری شد و داده‌های مربوطه با استفاده از نرم افزار AirQ+ مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد بیشترین توزیع آلاینده PM10در شهر شیراز در محدوده µg/m3 40 –30 قرار دارد و بیشترین میزان مرگ‌و‌میر منتسب به این آلاینده نیز به‌علت بیماری‌های تنفسی بوده (34/4 و 9/3 درصد موارد) و بعد از آن بستری شدن به علت بیماری‌های قلب و عروق (2/3 و 95/2 درصد موارد) در رتبه دوم قرار دارد. میزان کل مرگ‌و‌میر منتسب به آلاینده PM10 در این سال‌ها نیز به ترتیب 278 و 249 مورد برآورد شده است. با توجه به تاثیرات بهداشتی این آلاینده ضروری است با برنامه‌ریزی و وضع قوانین جامع اقدامات موثرتری جهت مقابله با انتشار آلاینده PM10 و کاهش و کنترل اثرات سوء آن به منظور حفظ سلامت شهروندان صورت پذیرد.