کارایی و مقیاس: شواهدی از شرکتهای توزیع برق ایران
نویسندگان
1 دانشیار، گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشگاه تبریز، ایران
2 دانشجوی دکتری، گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشگاه تبریز، ایران
3 استادیار، گروه توسعه اقتصادی و برنامهریزی، دانشگاه تبریز، ایران
4 استادیار، گروه علوم اقتصادی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22054/jiee.2022.60983.1843چکیده
در تحلیل کارایی شرکتهای توزیع برق، مطابق فرضیه صرفههای مقیاس، به دلیل وجود ویژگیهای انحصار طبیعی (یعنی وجود صرفههای مقیاس و صرفههای تنوع محصول)، انتظار بر آن است که شرکتهای بزرگتر، کارایی فنی بیشتری داشته باشند (با فرض ثبات سایر شرایط). برای بررسی این موضوع، مطالعه حاضر، کارایی فنی، صرفههای مقیاس و صرفههای تنوع محصول شرکتهای توزیع برق ایران را طی دوره زمانی 1396-1390 ارزیابی و رابطه آنها را با اندازه شرکت بررسی نمود. برای این منظور از تکنیک تحلیل مرز تصادفی و رهیافت تابع فاصله نهاده استفاده گردید. یافتهها نشان میدهند که با افزایش اندازه شرکتها، کارایی فنی آنها ابتدا کاهش و سپس افزایش مییابد. همچنین مطابق نتایج، صرفههای مقیاس در اغلب شرکتها وجود داشته، هرچند که با افزایش اندازه شرکتها، بهرهمندی آنها از مزایای صرفههای مقیاس، کاهش مییابد. در نهایت اینکه، صرفههای تنوع محصول در تمامی شرکتهای مورد بررسی مشاهده گردیده و میزان آن، با افزایش اندازه شرکتها، کاهش یافته است. بدین ترتیب میتوان گفت که فرضیه صرفههای مقیاس دال بر کارایی فنی بیشتر شرکتهای بزرگتر تأیید نمیشود، هرچند، شرط لازم برای برقراری ساختار انحصار طبیعی در شرکتهای توزیع برق ایران وجود دارد.