تحلیل ساختاری و کارکردی پایداری مسکن روستایی (مورد مطالعه: دهستان سرفیروزآباد بخش مرکزی کرمانشاه)

نویسندگان

1 دانشگاه رازی

2 دانشگاه رازی

3 دانشگاه رازی

doi
10.30473/psp.2021.51392.2257
چکیده

مسکن پایدار، کانون فعالیت­های اقتصادی و اجتماعی خانوار روستایی است و بر رفاه خانوار روستایی تاثیر می­گذارد. هدف این تحقیق، بررسی و تحلیل ساختاری-کارکردی پایداری مسکن روستایی در دهستان سرفیروزآباد بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه است. پژوهش حاضر با توجه به ماهیت موضوع، توسعه‌ای و کاربردی و به لحاظ گستره موردی و از لحاظ روش در زمرۀ پژوهش‌های توصیفی-تحلیلی است. پایایی تحقیق با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برابر با  94/0 است و روایی تحقیق مورد تأیید متخصصان جغرافیا قرار گرفت. جامعۀ آماری پژوهش شامل 527 خانوار روستایی و برای تعیین حجم نمونه از فرمول کوکران استفاده شده است. بر این اساس حجم نمونه 216 خانوار تعیین شد و روش نمونه‌گیری در هر روستا، نمونه‌گیری تصادفی ساده بوده است. نتایج تحقیق نشان می­دهند که از مجموع 9 روستای مورد بررسی، 6 روستا از نظر شاخص­های پایداری مسکن، به عنوان روستاهای پایدار، 1 روستا به عنوان روستای نیمه‌پایدار و 2 روستا به عنوان روستاهای ناپایدار شناخته شده‌اند. از سوی دیگر شاخص دوام مصالح با اثر کلی 317/0 در اولویت اول قرار گرفت در حالی که گویۀ مقاومت ساختمان با اثر کلی 153/0- کمترین میزان اثرگذاری پایداری مسکن را داشته است.