سهم جو اخلاقی بعنوان میانجی در روابط معنویت در محیط کار با پاسخگویی و مسئولیتپذیری اجتماعی
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانش آموخته دکترای مدیریت آموزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
10.30466/ntea.2025.121719چکیده
هدف: هدف پژوهش حاضر مدل یابی روابط معنویت در محیط کار با پاسخگویی و مسؤولیت پذیری با تاکید بر جو اخلاقی است. روش تحقیق: پژوهش حاضر به روش توصیفی- همبستگی، روی 217 نفر کارکنان ستادی دانشگاه ارومیه انجام گرفت. نمونهگیری به روش تصادفی ساده انجام شد. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامههای استاندارد بود که روایی محتوای آن با نظر متخصصان و روایی سازه آن بوسیله تحلیل عاملی تأیید شد. نمرات پایایی برای مقیاسها به لحاظ آماری مناسب بودند: پایایی پرسشنامه معنویت در کار(68/0)، جو اخلاقی(90/0)، پاسخگویی فردی(91/0) و مسئولیت پذیری اجتماعی(96/0) محاسبه شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها و اطلاعات پژوهش از نرمافزار تحلیل آماری SPSS 21 و LISREAL استفاده شد. در پژوهش حاضر از روشهای آمار توصیفی و آمار استنباطی بهره گرفته شده است.یافتهها: تحلیل دادهها نشان داد که معنویت در محیط کار اثر مستقیم، مثبت و معنیدار با ضریب 34/0 بر مسئولیتپذیری اجتماعی دارد. همچنین معنویت در محیط کار اثر مستقیم، مثبت و معنی دار با ضریب 29/0 بر پاسخگویی فردی دارد. علاوه بر این معنویت در محیط کار اثر مستقیم، مثبت و معنی داری با ضریب 27/0 بر جو اخلاقی دارد. و در نهایت معنویت در محیط کار اثر غیر مستقیم، مثبت و معنیدار به ترتیب با ضریب 13/0 و 16/0 بر پاسخگویی فردی و مسئولیتپذیری اجتماعی دارد.نتیجه گیری: بطور کلی میتوان نتیجه گرفت که جو اخلاقی نقش بسزایی جهت ارتقاء تاثیر معنویت در کار بر مسؤولیت پذیری و پاسخگویی دارد.