اولویتبندی پُستهای فوق توزیع تهران در استفاده از ذخیرهساز باتری به منظور اوجسایی و تسطیح بار شبکه: رویکرد برنامهریزی چندمعیاره
نویسندگان
1 استادیار اقتصاد، گروه اقتصاد انرژی و منابع، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد اقتصاد انرژی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار اقتصاد، گروه اقتصاد انرژی و منابع، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22054/jiee.2022.58199.1817چکیده
با توجه به افزایش استفاده از ذخیرهسازها به عنوان یکی از روشهای مؤثر مدیریت اوج تقاضا و افزایش قابلیت اطمینان شبکه برق، اولویتبندی بهینه استفاده از ذخیرهسازها ضروری است. هدف اصلی این تحقیق اولویتبندی پستهای فوق توزیع منتخب تهران به منظور اوجسایی، تسطیح منحنی بار و معیار اقتصادی با استفاده از ذخیرهساز باتری است. برای این منظور با استفاده روش تصمیمگیری چند معیاره با روش وزندهی آنتروپی شانون و روش پیادهسازی ترکیب خطی وزندار، به تعیین اندازه مناسب ذخیرهساز و تعیین زمان تعویق و میزان سود ناشی از تعویق توسعه پست در صورت استفاده از ذخیرهساز پرداخته شده است. در این تحقیق از دادههای واقعی مربوط به پُستهای فوق توزیع 63 به 20 کیلووات اکباتان، آزادی، آذربایجان، ابوذر، سینا، دپو و یاخچی آباد دریافت شده از برق منطقهای تهران استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد، پُست دپو دارای اولویت استفاده از ذخیرهساز باتری در معیارهای همزمان سهگانه تحقیق (اوجسایی، تسطیح منحنی بار و معیار اقتصادی) است. همچنین حداکثر ظرفیت نصب و حداکثر توان ذخیرهساز برای پُست اولویت اول (پُست دپو)، به ترتیب برابر با 66/119 مگاوات ساعت و 18 مگاوات میباشد. همچنین استفاده از ذخیرهساز در پُست انتخاب شده به نحو کارایی موجب تعویق توسعه پُست به میزان 7 سال شده و سود حاصل از تعویق توسعه شبکه نیز برابر 40 درصد هزینه سرمایهگذاری میباشد.