شناسایی عوامل کلیدی مؤثر بر تابآوری شهری با رویکرد آیندهنگاری (مطالعۀ موردی: کلانشهر مشهد)
نویسندگان
1 گروه جغرافیا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران
2 کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامهریزی شهری دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
3 استادیار گروه عمران مجتمع آموزش عالی گناباد، گناباد
doi
10.30473/psp.2020.7007چکیده
امروزه نظریههای مدیریت سوانح به دنبال ایجاد جوامع تابآور در برابر مخاطرات طبیعی میباشند و ضرورت توجه به رویکرد آیندهپژوهی و نقش و جایگاه آن در ارتقاء تابآوری از اهمیت بسیاری برخوردار است. پژوهش حاضر با بهرهگیری از رویکرد آیندهنگاری به شناسایی وضعیت سیستم تابآوری کلانشهر مشهد پرداخته است. بدین منظور از مطالعات توصیفی- تحلیلی، اسنادی و پرسشنامه و تحلیلهای نرمافزاری استفاده گردید. بر اساس مطالعات صورت گرفته 31 متغیر اولیه تأثیرگذار بر تابآوری در ابعاد اجتماعی، اقتصادی، ساختاری- کالبدی و محیطزیستی انتخاب شده و در نهایت بر مبنای نظرات 30 کارشناس، شش متغیر کلیدی حاشیهنشینی، مهاجرت، تراکم جمعیت و درصد شهرنشینی از گروه شاخص اجتماعی و متغیرهای سطح درآمد و قیمت مسکن از گروه شاخص اقتصادی در ماتریس اثرات متقاطع نرمافزار Micmac شناسایی شد. در ادامه، پس از تعریف وضعیتهای مطلوب، میانه و فاجعه برای هریک از متغیرهای کلیدی و ارزیابی هر یک از این وضعیتها بر یکدیگر توسط متخصصان، با استفاده از نرمافزار Scenario Wizard به تحلیل الگوهای پیشروی کلانشهر مشهد پرداخته شد. نتایج حاصل از این تحلیل منجر به ارائه و پیشنهاد یک سناریوی مطلوب و یک سناریوی فاجعه برای آیندة تابآوری کلانشهر مشهد شده است. در صورت ایجاد و تأمین زیرساختهای اجتماعی، اقتصادی، ساختاری_کالبدی و محیطزیستی و برنامهریزیهای استراتژیک و آیندهنگرانه در عرصة تابآوری در سطوح مختلف برنامهریزی شهری، سناریوی مطلوب برای آینده کلانشهر مشهد دنبال خواهد شد. در غیر اینصورت در بلندمدت با تخریب و عدم تأمین زیرساختهای ضروری، تحقق سناریوی فاجعه و تخریب عناصر تابآوری در کلانشهر مشهد سرعت میگیرد.