راهنمای خط مشیگذاری آموزشی سرمایه انسانی: یک تحلیل اهمیت –عملکرد برای ایران
نویسندگان
1 دکتری مدیریت رفتار سازمانی، پژوهشگر دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و دانشکده حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22080/eps.2023.23983.2135چکیده
سلامت و مهارتها دو رکن مولفۀ سرمایه انسانی هستند. این مقاله به دنبال بررسی وضعیت سرمایه انسانی ایران در مقایسه با کشورهای منطقه موجود در چشمانداز 1404 برای توسعه خطمشی آموزشی است. از روشهای تصمیمگیری چند شاخصه جبرانی استفاده شد. برای تشکیل ماتریس تصمیم، 10 شاخص سرمایه انسانی بررسی شد. ابتدا با روش آنتروپی اهمیت هر یک از شاخصها تعیین شد؛ سپس با روش آنتروپی تعدیل شده، وزن نهایی شاخصها به دست آمد. در ادامه با روش تاپسیس کشورهای منطقه بر اساس سرمایه انسانی رتبهبندی شدند و برای هر شاخص بهترین کشور جهان و منطقه برای الگوبرداری مشخص شد. در انتها بر اساس وضعیت عملکرد ایران در منطقه، تحلیل اهمیت-عملکرد صورت گرفت. طبق یافتهها، اولویت اول حکمرانان کشور برای توسعه خطمشی سرمایه انسانی مربوط به «تفکر انتقادی در تدریس» شناسایی شد. همچنین «نسبت دانشآموز به معلم در آموزش ابتدایی»، «میانگین سالهای تحصیل» و «امید به تحصیل» در اولویت دوم قرار گرفتند. همچنین «مهارت دانشآموختگان»، «کیفیت آموزش مرتبط به شغل برای کارکنان»، «گستره آموزش ضمن خدمت کارکنان» و «میزان سهولت یافتن کارکنان ماهر» در اولویت بعدی قرار گرفتند. توسعه خطمشی در نیازسنجی آموزشی، برای یادگیری اولویتهای اصلاح و بهبود سرمایه انسانی و الگوبرداری از تجارب موفق جهانی و منطقهای مهم است.
