ارزیابی توسعه کالبدی شهر اصفهان بر اساس تحلیل خطر زمین‌لرزه

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه پیام نور، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی

2 استادیار دانشگاه پیام نور، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی

doi
10.30473/psp.2020.7009
چکیده

در این پژوهش برای تحلیل خطر زمین‌لرزه شهر اصفهان، مطالعات لرزه زمین­ساخت و مطالعات مخاطرات لرزه­ای انجام شده است. در مطالعات لرزه زمین‌ساخت و مخاطرات لرزه­ای هر منطقه لازم است گسل­های فعال آن منطقه به شعاع حدود 300 کیلومتر مورد بررسی قرار بگیرند، لذا در این تحقیق، گسل­های فعال استان اصفهان هم مورد بررسی قرار گرفتند. با توجه به نتایج  به دست‌آمده روند تنش شمالی– جنوبی استان اصفهان در اثر فعالیت گسل­های راستالغز و روند تنش شمال­غرب– جنوب­شرق حاکی از فعالیت دوباره گسل­های پی­سنگی می­باشد. قسمت­های جنوبی استان شامل گسل­های کلاه‌قاضی و گسل پیربکران و بخشی از گسل خوانسار و همچنین محدوده گسل نجف­آباد در شمال­غرب و قسمتی از گسل بهارستان و دهق بیشترین فعالیت را در منطقه نشان می­دهند. بخش­های جنوب، جنوب­شرق و جنوب­غرب استان اصفهان، نسبت به سایر قسمت‌های استان فعالیت متوسطی دارند. بر اساس این تحقیق، شهر اصفهان و به ویژه مناطق شمالی آن از لحاظ خطر زمین‌لرزه در محدوده کم‌خطر و کم‌فعالیت قرار گرفته است، ولی بخش‌های جنوبی شهر اصفهان به دلیل تراکم گسل­های شناسایی شده، در محدوده خطر‌متوسط لرزه­ای قرار می­گیرد. بنابراین با توجه به ویژگی­­های لرزه­­خیزی منطقه و توان لرزه­­زایی گسل­­های فعال، باید در سیاست‌­گزاری­ها و برنامه­ریزی­های شهری و یا توسعه شهر، نسبت به مقاوم­سازی ساختمان­ها و سازه­ها اقدامات لازم صورت گیرد.