راهکارهای طراحی منظر برای تحقق اهداف دانشگاه سبز (مورد پژوهی: پردیس دانشگاه شهید بهشتی)
نویسندگان
1 کارشناسارشد معماری منظر، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
2 دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
3 دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، ایران
doi
10.22034/eiap.2022.158595چکیده
امروزه معضلات محیطزیست در سطح جهان نظیر گرم شدن زمین، تغییرات اقلیمی، افزایش گازهای گلخانهای، ریزگردها، آلودگی و کاهش منابعطبیعی نشاندهنده آثار مخرب توسعه بدون توجه به اصل پایداری است. با وجود تمام تلاشهای محیطزیستی صورت گرفته، فعالیتهای بشر همچنان سبب بر هم زدن توازن طبیعت و کاهش پایداری است. نظام آموزش عالی که نوعی سرمایهگذاری در منابع انسانی است، نقش در خور توجهی در جهت تحقق اهداف توسعه پایدار و ایجاد یک جامعه سالم دارد. در حال حاضر بسیاری از دانشگاهها، نهتنها در مورد مسایل محیطزیست بلکه در مورد موضوعات اجتماعی و اقتصادی نیز کارهای مهمی را انجام میدهند و بدین ترتیب سه بعد پایداری را در بر میگیرند. پژوهش پیشرو در ابتدا با انجام مطالعات کتابخانهای، به درک چرایی و چیستی موضوع پرداخته و سپس با انتخاب مصادیق تلاش شده است تا با بهرهگیری از تجربیات طراحی و نکات مثبت و منفی این نمونهها، به اصول کلی و راهحلهای طراحی منظر حساس به آب در پردیس دانشگاهها دست یافت. این مطالعه کاربردی به منظور ارزیابی مدیریت سبز دانشگاه شهید بهشتی، با استفاده از جمعآوری دیدگاههای متخصصان و خبرگان دانشگاه شهید بهشتی صورت پذیرفت. جهت ارزیابی دانشگاه از شاخصهای نظام رتبهبندی جهانی دانشگاهی گرینمتریک(1) استفاده شده است که پایداری را در شش حوزه اصلی نظیر: محیطزیست و زیرساخت، انرژی و تغییرات آب و هوایی، بازیافت، آب، حمل و نقل، و آموزش موردسنجش قرار میدهند. در این مسیر تمام کاربران دانشگاه اعم از کارکنان، استادان و دانشجویان در فرآیند دستیابی به دانشگاه سبز مشارکت میکنند.
