چالشهای راهحل گزینی در سیاستگذاری محیطزیست ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت محیط زیست، حقوق محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیطزیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 استاد دانشکده مدیریت، علم و فناوری دانشگاه صنعتی امیر کبیر، تهران، ایران
3 استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران، ایران
doi
چکیده
با وجود قدمت تدوین قوانین محیطزیستی در ایران وضعیت محیطزیست بر اساس اهداف چشمانداز و سیاستهای کلی محیطزیست به گواهی شاخصهای معتبر بینالمللی مطلوب نیست. این مقاله دو هدف اصلی را دنبال نموده است که یک بیانگر مهمترین چالشهای سیاستگذاری محیطزیست در ایران در مرحله ارایه راهحل است و دوم این که اولویتبندی چالشها را شامل میشود. جهت دسترسی به هدف اول افراد با نمونهگیری گلولهبرفی از مدیران ارشد و میانی حوزه محیطزیست کشور در قوای سهگانه و نیز اساتید دانشگاه و دانشجویان دوره دکتری سیاستگذاری (علوم سیاسی) و گرایشهای مختلف محیطزیست و مدیریت انتخاب شدند و با استفاده از پرسشنامه باز پاسخ مورد سوال قرارگرفتند که در نهایت 6 چالش عمده سیاستگذاری مشخص شد، در فاز دوم از آنجا که هدف محدود نمودن موضوعات بود، دادهها بر حسب فراوانی به صورت نزولی مرتب و گویههایی که مورد وفاق حداقل 50 درصد پرسششوندگان بودند تفکیک شدند. در مرحله بعد دادههای پرتکرار در قالب پرسشنامه بسته تنظیم و به منظور اطمینان از روایی مورد مصاحبه 5 نفر متخصص واقع شد و با ضریب اعتماد (آلفای کرونباخ ) 9/0 مورد تایید قرار گرفت در نهایت پرسشنامه نهایی در اختیار 400 نفر از صاحبنظران قرار گرفت تا گرایش خود را انتخاب نمایند طبق نتایج به دست آمده از تحلیل کمی چالش «در سطح ملی و محلی، گروههای خاص اقتصادی و سیاسی در ارایه راهحلهای محیطزیستی اعمال نفوذ زیادی دارند» با رتبه 31/5 از اهمیت بیشتری نسبت به بقیه برخوردار بود که این خود قابل بحث میباشد.