«مسئولیت مدنی پزشکان و کادر درمانی در ایران و تطبیق آن در انگلیس

نویسندگان

1 دانشیارحقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران

3 دانشیارحقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه قم، قم ایران

doi
10.22038/mjms.2021.58049.3386
چکیده

معالجه و درمان یک ضرورت عمومی و مورد نیاز اساسی افراد جامعه است و نجات جان بیمار نیازمند، دارای اهمیت زیادی است. به طور کلی نحوه ورود بیمار برای درمان به دو صورت قابل تصور است: یکی به صورت اورژانسی؛ که حال عمومی بیمار وخیم است و اقدامات درمانی بدون نظر بیمار و بدون فوت وقت شروع می‌شود و حتی بیمار فرصت انتخاب پزشک و بیمارستان مدنظر را ندارد. و دیگری به صورت غیر اورژانسی(الکتیو)؛ که بیمار بنابر مشکل پیش آمده به بیمارستان مدنظر مراجعه و با انتخاب پزشک مورد نظر به صورت آگاهانه با امضاء برائت‌نامه اقدام به بستری و رضایت به انجام آن اقدام می‌دهد. در فروض مذکور، مسأله مسئولیت مدنی پزشکان و کادر درمان قابل است.به موجب این مقاله که به صورت توصیفی - تحلیلی و با رویکرد تطبیقی بر حقوق انگلیس صورت گرفته می‌توان گفت؛ چنانچه پزشک و کادر درمانی با بیمار یا مراکز درمانی مانند بیمارستان و کلینیک در برابر دستمزد معینی قرارداد یا رابطه استخدامی داشته باشد، مسئولیت جبران خسارت ماهیت قراردادی دارد ولی در صورتی که چنین قراردادی در میان نباشد و در اثر تقصیر آنان زیانی به بیمار وارد شود، مسئولیت ‌مدنی، ماهیت قهری و قانونی دارد و زیان‌دیده بر اساس اصول کلی مسئولیت‌مدنی و مقررات مربوطه، حق مطالبه خسارت دارد. نظام حقوقی انگلستان نیز با آن که در مورد پزشک، مسؤولیت قهری را به رسمیت شناخته است و مسؤولیت پزشک را بر این اساس تحلیل می‌کنند