برنامهریزی توسعه منطقهای مبتنی بر تحلیل مزیت رقابتی استانهای کشور با بهکارگیری مدل انتقال سهم
نویسندگان
1 استاد گروه اقتصاد، دانشگاه پیام نور
2 کارشناسی ارشد اقتصاد، دانشگاه آزاد اسلامی
3 استادیار پژوهشکده آمار
doi
10.30473/psp.2019.5658چکیده
جهت تدوین برنامهای برای اشتغالزایی و توسعه پایدار منطقه، شناخت کافی از موقعیت و مزیتهای آن ضرورت است. این مقاله مزیت نسبی تولید ناخالص داخلی و اشتغال بخش های عمده اقتصادی در استان های کشور را با بکارگیری مدل انتقال سهم بررسی میکند. در این مدل سه اثر رشد ملی، رشد ساختاری و رشد رقابتی در نظر گرفته میشود که باعث تغییر و تحولاتی در میزان جذابیت بخش های عمده اقتصادی برای شاغلین و تولیدکنندگان می شوند. بر این اساس، با استفاده از داده های اشتغال و ارزش افزوده بخشهای عمده اقتصادی شامل کشاورزی ،صنعت و خدمات به تفکیک استانهای کشور در سال های 1389 و 1393از حیث مزیت بخشهای یاد شده شناسایی و رتبه بندی شده است. در زمینه اشتغال پنج استان هرمزگان، سمنان، فارس، کرمان و بوشهر روند رشد بیشتری بیشتری نسبت به سایر استانها در حال جذب نیروی کار هستند؛ و براساس تولید ناخالص داخلی چهارده استان آذربایجان غربی، اردبیل، بوشهر، خراسان شمالی، سیستان و بلوچستان، فارس، قزوین، قم، کرمانشاه، گیلان، مرکزی، هرمزگان ،همدان و یزد به عنوان موتورهای توسعه کشور شناسایی شدند.
