فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

آلودگی آب با ترکیبات نفتی یکی از مهمترین معضلات محیط‌زیستی در کشور‌های نفت‌خیز محسوب می‌شود. زیرا، می‌تواند تاثیرات نامطلوبی بر سلامت انسان و محیط‌‌زیست بر جای بگذارد. استفاده از روش‌های بهینه و کارآمد برای تصفیه پساب‌های حاوی مواد نفتی کاملا ضروری می‌باشد. روش‌های مختلفی برای پاکسازی آلودگی‌های نفتی و مشتقات آن وجود دارد. در این پژوهش، از جاذب پوست برنج به عنوان جاذب آلی برای حذف آلودگی نفتی از پساب استفاده شد. در ابتدا با استفاده از آنالیز طیف‌سنجی تبدیل فوریه مادون قرمز (1) ترکیب شیمیایی پوست برنج تعیین، سپس آزمایشات جذب به صورت ناپیوسته با استفاده از محلول‌های آزمایشگاهی حاوی نفت انجام گرفت و شرایط بهینه جذب با تغییر فاکتور‌های موثر بر جذب که شامل pH، غلظت اولیه آلوده‌کننده، زمان تماس و مقدار جاذب بر میزان جذب در سطوح مختلف بود، مورد بررسی قرار گرفت و میزان جذب نفت به روش وزنی تعیین شد. در نهایت استفاده از جاذب برای پساب آزمایشگاهی مورد مطالعه قرارگرفت. بیشترین کارایی جاذب، برای جذب نفت با استفاده از جاذب پوست برنج در زمان 15 دقیقه مشاهده شد که اختلاف معنی‌داری با دیگر زمان‌های تماس داشت (میزان 77/79 درصد جذب؛ 05/0P<) و کمترین مقدار آن با اختلاف معنی‌داری در 3 دقیقه دیده شد (میزان 93/65 درصد جذب). بیشترین میزان جذب پوست برنج در 5=pH و 3=pH مشاهده شد که این دو pH با یکدیگر اختلاف معنی‌داری نداشتند اما با دیگر pH‌ها اختلاف معنی‌داری داشت (میزان 57/76 و 34/75 درصد جذب- 05/0P<) و کمترین درصد جذب در 9=pH دیده شد که اختلاف معنی‌داری با سایر pH‌ها نداشت (میزان 93/58 درصد جذب- 05/0P<). تاثیر مقادیر جاذب پوست برنج در 5/1 گرم در لیتر با اختلاف معنی‌داری بیشتر از دیگر مقدار جاذب‌ها بود (میزان 11/84 درصد جذب؛ 05/0P<) و کمترین درصد جذب با اختلاف معنی‌داری نسبت به سایر مقادیر در 25/۰ گرم در لیتر مشاهده شد (میزان 58/62 درصد- 05/0˂P). برازش هم‌دما‌های جذب سطحی نشان داد که جذب نفت توسط پوست برنج با مدل فروندویچ مطابقت داشت (98/0=R2). از این رو می‌توان نتیجه گرفت که جاذب پوست برنج کارایی بالای در جذب نفت از پساب دارد و می‌تواند در تصفیه فاضلاب‌های صنعتی مورد استفاده قرار گیرد.