مقایسه عملکرد بهسازی زیستی خاکهای ماسهای به روش تزریق و روش جاریشدن
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم ضایه، گروه زمین شناسی مهندسی، تهران، ایران
2 دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم ضایه، گروه زمین شناسی مهندسی، تهران، ایران
3 دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم ضایه، گروه زمین شناسی مهندسی، تهران، ایران
4 استاد گروه زمین شناسی مهندسی دانشگاه تربیت مدرس
5 سازمان مشاور فنی و مهندسی شهرداری تهران، خیابان حافظ شمالی، ساختمان معاونت فنی و عمرانی شهرداری تهران، تهران - ایران
doi
چکیده
بهسازی زیستی بعنوان یک روش بهسازی دوستدار محیط زیست معرفی شده است. رسوب میکروبی کربنات کلسیم القاشده پرکاربردترین روش در این شاخه میباشد. روش تزریق، تزریق سطحی یا جاریشدن ثقلی، غوطهوری و روش مخلوط چهار روش معرفی شده برای روش مذکور هستند. از بین این روشها، روش تزریق و روش جاریشدن اهمیت و جایگاه مهمتری دارند. در این مطالعه کارایی و عملکرد این دو روش در خاک با دانسیتههای نسبی مختلف در احجام مختلف تزریق سوسپانسیون باکتری مورد بررسی قرار گرفت. برای بررسی راندمان و تأثیر این روشها آزمایشهای دانسیته اپتیک، فعالیت اورهآزی، نفوذپذیری، مقاومت تکمحوری ودرصد کربنات کلسیم انجام شد. نتایج نشان داد در روش جاریشدن راندمان و کارایی باکتری در دانسیتههای نسبی پایین نسبت به روش تزریق کاهش مییابد. لیکن روش جاریشدن به دلیل آسانتر بودن اجرای آن، عدم نیاز به تجهیزات خاص در اجرا، کاهش کمتر مقدار تراوایی، پراکندگی یکنواختتر سیمان حاصله، تأمین مقاومت مشابه روش تزریق در حجم تزریق برابر حجم حفرات در دانسیته نسبیهای بالا در نهایت روش مناسبتر و با صرفه اقتصادی مطلوبتر جهت بهسازی خاکهای ماسهای میباشد. در دانسیته نسبیهای پایین روش جاری شدن علیرغم اجرای ارزان آن، جهت تأمین مقاومت مشابه با روش تزریق نیاز به دفعات بیشتر تزریق در حجم تزریق دو سوم و یک سوم حجم حفرات دارد که همین مورد باعث میگردد بهسازی هر دو روش از لحاظ اقتصادی تفاوت آنچنانی در آزمایشگاه با هم نداشته باشند.