چسبندگی حقالزحمه حسابرسی و خطای حسابرسی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حسابداری و مدیریت مالی، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران.
2 کارشناسی ارشد، گروه حسابداری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت صنعتی و فناوری، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
4 کارشناسی ارشد، گروه حسابداری ، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران قم، ایران
doi
10.22034/jpar.2023.1989899.1142چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه بین چسبندگی حقالزحمه حسابرسی و خطای حسابرسی است. برای این منظور نمونه ای مشتمل بر 274 شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران و فرابورس، برای دوره زمانی 9 ساله 1399-1391 (1455 شرکت-سال) و به صورت پنل نامتوازن انتخاب شدهاند. همچنین فرضیههای تدوین شده، با استفاده از رگرسیون چندمتغیره آزمون گردید. نتایج نشان داد که با افزایش چسبندگی در اصلاح رو به بالا و همچنین چسبندگی در اصلاح رو به پایین، خطای نوع دوم حسابرسی تغییر معناداری نخواهد داشت. با این وجود چسبندگی کمتر در اصلاح رو به بالا منجر به کاهش گزارش مشروط حسابرسی و افزایش کیفیت حسابرسی می شود. همچنین چسبندگی کمتر در اصلاح رو به پایین به صورت مثبتی با تجدید ارائه صورت های مالی در ارتباط است.. با این وجود چسبندگی کمتر در اصلاح رو به بالا منجر به کاهش گزارش مشروط حسابرسی و افزایش کیفیت حسابرسی می شود. همچنین چسبندگی کمتر در اصلاح رو به پایین به صورت مثبتی با تجدید ارائه صورت های مالی در ارتباط است.
