اثربخشی رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی، اضطراب و رضایت جنسی در بیماران کرونری قلبی زودرس
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت ، گروه روانشناسی ، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
2 استادیار ، گروه روانشناسی ، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران (نویسنده مسئول).
3 استاد ، گروه روانشناسی ، واحد کرج ، دانشگاه آزاد اسلامی ، کرج ، ایران.
4 دانشیار، گروه روان شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.19848چکیده
مقدمه: اختلال در عملکرد جنسی، یکی از عوارض مزمن بیماری کرونری قلبی زودرس محسوب می شود و اغلب در مراقبت بیماران کرونری قلبی زودرس نادیده گرفته می شود لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین میزان اثربخشی رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی، اضطراب و رضایت جنسی در بیماران کرونری قلبی زودرس بود.روش کار: این مطالعه از نوع نیمه تجربی بود. جامعه آماری کلیه بیماران مرد مبتلا به بیماری کرونری قلبی زودرس با سنّ کمتر از 50 سال مراجعهکننده به بیمارستان شهید رجائی در شهر تنکابن در تابستان 1397 بودند. 24 نفر از بیماران کرونری قلبی زودرس به شیوه نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند . سپس به صورت تصادفی در گروه آزمایش (تحت رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد) (n=20 ) و گروه کنترل (n=20) گمارده شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامه استاندارد مسائل جنسی(MSQ) اسنل و فیشرو والترز (1993)، در سه مرحله خط پایه، پس از مداخله و پیگیری سه ماهه جمع آوری شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر چند متغیری انجام شد.نتایج: یافته ها نشان داد که در گروه تحت رفتار درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد ، میانگین نمره اضطراب و افسردگی جنسی همچنین رضایت جنسی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل به طرز معناداری کاهش و افزایش پیدا کرده است (001/0 < P).نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد که رفتاردرمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد میتواند در بهبود اضطراب و افسردگی جنسی همچنین رضایت جنسی در مردان مبتلا به بیماران کرونری قلبی زودرس موثر باشد.