دیدگاهها، عوامل و عناصر مؤثّر در توسعه‌ی فیزیکی شهرهای ایران

doi
10.22067/geography.v4i6.3113
چکیده

توجّه به توسعه‌ی فیزیکی شهری پایدار، به عنوان یک ضرورت اساسی در برنامه‌های توسعه‌ی شهری، حاکی از اهمیت این موضوع در تقویت جبهه‌های فرهنگی، اجتماعی و کالبدی شهر دارد. در ایران یکی از موارد مهم فرایند شهرنشینی، گسترش سریع فیزیکی شهرهای آن است. افزایش بی رویه‌ی شهرها ورشد ناموزون آن‌ها به دلیل مهاجرت‌های بی رویّه وافزایش جمعیت، یکی از مشکلات اساسی شبکه‌ی شهری کشور است. اکنون هم یکی از مسائل تمام شهرها، رشد شهرنشینی وبه تبع آن گسترش شاخک‌های خزنده شهری بر اراضی پیرا شهری است، که پیامدهایی چون: حاشیه‌نشینی، نابودی اراضی کشاورزی، افزایش جمعیت شهرها، عدم امکان پاسخگویی برخی از خدمات وکاربری‌ها در شهر، گسستگی بافت‌های فیزیکی، مشکلات زیست محیطی، خصوصاً آلودگی ونابسامانی سیمای شهری داشته است. پژوهش حاضر، به دنبال بررسی عوامل مؤثر بر رشد وتوسعه‌ی فیزیکی شهرها، همچنین بررسی مباحث نظری- کاربردی مرتبط با انگاره « توسعه‌ی فیزیکی شهری پایدار» وسود جستن از آن به عنوان ابزاری در توسعه‌ی شهری پویا از دیدگاه مبحث توسعه‌ی پایدار، نگرش سیستمی و ملاحظات زیست محیطی، اجتماعی، اقتصادی وسیاسی است.

کلیدواژه‌ها