روش تربیتی قرآن در نهادینه کردن باور به توحید با محوریت ده سوره اول بر اساس ترتیب نزول
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه و کلام اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری علوم قرآن وحدیث، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22034/iued.2024.2009865.2497چکیده
تربیت از مهمترین نیازهای حیات انسان است که انبیا الهی برای رساندن انسان به سعادت از همین طریق استفاده نمودهاند.راهبرد اصلی ایشان در تربیت انسان هدایت از شرک به سوی توحید بوده است.هدف این پژوهش ترسیم روش تربیتی قرآن در نهادینه کردن باور به توحید در ده سوره نخست نازل شده با استفاده از شیوه تفسیر تنزیلی(کتابخانه ای)میباشد.روش قرآن در تربیت انسان،رسیدن به شناخت توحیدی در زمینة اعتقاد و عمل است تا به عبودیّت فردی و اجتماعی برسد.آنچه افزون بر دیگر پژوهش ها در این زمینه به دست آمده روش قرآن است که با انسان همگام شده و ابتدا نقاط ضعف انسان از جمله بی ارزش بودن ماده اولیه خلقت وی و جهل وی را یادآور شده، بنابراین انسان نیازمند است که با اسم ربّ زندگی خود را آغاز نماید.قرآن از دو روش تربیتی اعطای بینش و روش انگیزشی برای نهادینه کردن باور به توحید استفاده نموده است.با استفاده از استدلال عقلی به توحید خالقیت و توحید ربوبی،توحید عبادی را نتیجه گرفته، و با استلال به صفات خداوند،ربوبیت و عبودیت را منحصر در وی نموده و با توجه دادن به مبدا آفرینش،معاد و اثبات نبوت به ارائه جهانبینی الهی پرداخته است.در نهایت با روش انگیزشی و استفاده از دو محرک تهدید و بشارت به تربیت انسان پرداخته است.ابتدا با بیان عاقبت مکذبین،بیان اوصاف روز قیامت،ترسیم حال کفار در آخرت و بیان عاقبت مکذبین از اقوام گذشته به تهدید مخاطبان خود پرداخته و سپس با استفاده از ابزار بشارت،به تشویق مردم به ایمان آوردن به توحید پرداخته است.