شناسایی و الویتبندی سیاستهای کاهش انتشار آلایندهها در صنایع نفت و گاز
نویسندگان
1 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی
2 مهندسی صنایع، عضو هیئت علمی گروه مدیریت صنعتی دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی
3 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران
doi
چکیده
رشد جمعیت جهانی و گسترش روزافزون صنایع سبب آسیب و تخریب محیطزیست و منابعطبیعی شده است به صورتی که این عامل به یک مساله اساسی تبدیل شده و توجه بسیاری از محققان و صاحبان صنایع را به خود جلب کرده است. گرمای بیش از حد زمین، تخریب لایه اوزون، موجودیت گازهای گلخانهای وغیره مسالهای است که در حد یک کشور و یک منطقه نبوده و موجودیت همه سرنشینان کره خاکی را با مخاطره روبهرو خواهد کرد. در ایران نیز توجه به مساله محیطزیست به واسطه وجود ذخایر عظیم سوختهای فسیلی و استفاده نامناسب از این ذخایر در پالایشگاههای نفت و گاز که سهم به سزایی در انواع آلودگیهای محیطزیستی دارند اجتناب ناپذیر خواهد بود. به همین جهت در این پژوهش بر آن بودهایم تا سیاستهای کاهش انتشار آلاینده در این صنایع را مورد بررسی قرار داده و ضمن اولویتبندی آنها برنامهریزان را در اتخاذ سیاستهای مناسب برای کاهش آلایندهها و به ویژه گازهای گلخانهای یاری دهیم. بر این اساس با مصاحبه با خبرگان دانشگاهی، صنعت نفت و گاز و حوزه محیطزیست شاخصهایی به عنوان راهکارهای موثر در کاهش آلاینده محیطزیست شناسایی شده و با استفاده از تکنیک تصمیمگیری ANP که یکی از روشهای کارآمد در تصمیمگیری چندمعیاره است به رتبهبندی شاخصها پرداختهایم. نتایج این پژوهش نشان میدهد که سیاست بانکداری انتشار نسبت به سایر سیاستها از اهمیت بالاتری در صنایع نفت و گاز جهت کاهش آلایندهها برخوردار است.
