ماهیت حقوقی شورای عالی فنی و نقدی بر وظایف آن
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق خصوصی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22054/qjpl.2023.68216.2786چکیده
طرحهای عمرانی دولتی همواره موضعی برای دغدغه کشورها به لحاظ نحوه به کارگیری ثروت ملی در این طرحها بودهاند؛ دولتها سعی داشتهاند تا در حد امکان روشهایی تدبیر نمایند که منابع عمومی مورد استفاده در طرحهای عمرانی به شکل بهینهتری استفاده شود. یکی از راهکارهای پیشبینی شده در قوانین ایران تاسیس نهاد حقوقی به نام شورای عالی فنی است. این شورا بموجب قانون اصلاح تبصره ۸۰ قانون بودجه سال ۱۳۵۶ مصوب1358 تاسیس و وظایف و اختیاراتی از جمله تصویب قیمتهای پایه و تجدیدنظر در نرخ پیمان-ها را عهدهدار گردید. در سال 1378 و بموجب بند «ج» ماده 53 شرایط عمومی پیمان صلاحیت داوری در اختلافات ناشی از طرحهای عمرانی نیز برای این شورا در نظر گرفته شد و این مورد نیز به موارد مذکور در قانون مورد اشاره افزوده شد. در این پژوهش با تحلیل ماهیت وظایف، اختیارات و صلاحیتهای شورای عالی فنی، بررسی خواهیم نمود که اولاً آیا ماموریتهای محوله با فلسفه وجودی این شورا سنخیت دارند یا خیر؟ آیا اساساً نیازی به تدبیر چنین وظایفی وجود دارد یا خیر؟ و همچنین آیا تجانسی بین وظایف، اختیارات و صلاحیتهای شورا وجود دارد یا خیر؟ نهایتاً راهکارها و پیشنهاداتی با توجه به مطالب عنوان شده، ارائه خواهد گردید.