بررسی عوامل موثر بر رضایتمندی شهروندان از سیستم حملونقل عمومی درونشهری (نمونه موردی: اتوبوسرانی شهرکرد)
نویسندگان
1 گروه برنامهریزی شهری، مؤسسه آموزش عالی نور هدایت، شهرکرد
2 گروه شهرسازی، مؤسسه آموزش عالی نور هدایت، شهرکرد
doi
چکیده
روند رو به رشد جمعیت در شهرهای بزرگ و گسترش فعالیتهای اجتماعی، میزان تقاضای سفرهای روزانهی شـهروندان را افزایش داده و به دنبال آن سبب بروز مشکلاتی همچون آلودگیهای محیطزیست، مصرف بیش از حد سوخت، تراکم ترافیک، ناامنی مسیرها و تصادفات شده و به طور کلی ناپایداری شهری را در پی داشته است. به منظور کنترل و کاهش این مشکلات راهحلهای متعددی از جمله استفاده از سیستم حملونقل عمومی پیشنهاد شده است. در همین راستا برای تشویق شهروندان به استفاده از سیستم حملونقل عمومی از جمله سامانه اتوبوسرانی، میبایستی موجبات رضایت آنان را فراهم کرد و کیفیت سیستم را به حدی افزایش داد تا شهروندان سیستم حملونقل همگانی را به خودروی شخصی ترجیح دهند و برای جابهجایی از آن استفاده کنند. هدف این پژوهش بررسی و تبیین عوامل موثر بر افزایش میزان رضایت شهروندان از حملونقل عمومی در محیطهای شهری با تاکید بر سامانهی اتوبوسرانی شهرکرد میباشد و اینکه چه عواملی در استفاده از این سامانه برای کاربران دارای اهمیت و اولویت است و آنها را ترغیب به استفاده از آن خواهد کرد. نوع تحقیق کاربردی و روش بررسی بهصورت توصیفی- همبستگی است و برای جمعآوری دادهها از روش پیمایشی و کتابخانهای استفاده شده است. تجزیهوتحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و بهرهگیری از آزمونهایی همچون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چند متغیره انجام شده است. عوامل و شاخصهای موثر بر رضایتمندی شهروندان، در چهار بعد خدمات و تجهیزات سامانه، سرعت سامانه، ویژگیهای عمومی اتوبوسها و نحوهی رفتار رانندگان مورد سنجش و بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از آزمون همبستگی پیرسون، نشان میدهد که عوامل سرعت سامانه و ویژگیهای عمومی اتوبوسها بیشترین همبستگی را با رضایتمندی شهروندان دارند، همچنین نتایج تحلیل رگرسیون چند متغیره نشان میدهد عامل سرعت سامانه (با ضریب بتای569/0) بیشترین اهمیت را برای کاربران (مسافران شهری) داشته و نقش موثری در راستای تبیین رضایتمندی و افزایش استفادهی آنها دارد.
