بررسی رابطه خودشیفتگی مدیران عامل و مسئولیتپذیری اجتماعی شرکت با توجه به نقش تعدیلکننده حسابرسی داخلی
نویسندگان
1 استادیار، گروه حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد حسابداری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22034/jpar.2022.1971452.1119چکیده
خودشیفتگی مدیرعامل، بیانگر یکی از ویژگیهای مهم شخصیتی آنها است که بر روی رفتارهای شرکت و عملکرد آن تأثیر بسزایی دارد. از طرف دیگر، واحد حسابرسی داخلی، یکی از سازوکارهای مهم حاکمیت شرکتی است که میتواند بر فعالیتها و تصمیمات شرکت، بهویژه گزارشگری، تأثیرگذار باشد. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، بررسی رابطه خودشیفتگی مدیران عامل و مسئولیتپذیری اجتماعی با توجه به نقش تعدیلکننده حسابرسی داخلی است. برای نیل به هدف پژوهش، از اطلاعات مالی 163 شرکت پذیرفته در بورس اوراق بهادار تهران در دوره زمانی 1391-1399 و برای آزمون فرضیهها از روش رگرسیون چندگانه و دادههای ترکیبی استفاده شد. یافتهها نشان داد که خودشیفتگی مدیرعامل، تأثیر مثبت و معناداری بر مسئولیتپذیری اجتماعی شرکتها دارد. همچنین، مشخص شد که اندازه و تجربه واحد حسابرسی داخلی بهعنوان اهم ویژگیهای حسابرسی داخلی رابطه مثبت بین خودشیفتگی مدیرعامل و مسئولیتپذیری اجتماعی را تقویت میکنند.همچنین، مشخص شد که اندازه و تجربه واحد حسابرسی داخلی بهعنوان اهم ویژگیهای حسابرسی داخلی رابطه مثبت بین خودشیفتگی مدیرعامل و مسئولیتپذیری اجتماعی را تقویت میکنند.