ارزیابی استراتژیک محیط زیست مبتنی بر روش شاخص تناسب کاربری اراضی (LSI) مطالعه موردی: منطقه یک کلان شهر تهران
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مهندسی طراحی محیط، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران
2 استادیار گروه مهندسی طراحی محیط زیست، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران.
doi
چکیده
ارزیابی استراتژیک، روشی برای بهبود در فرایند تصمیمگیریها، سیاستگذاری و در نهایت برنامهریزی است. روش ارزیابی تناسب کاربری اراضی از جمله روشهایی است که برای ارزیابی استراتژیک محیط بهکار گرفته میشود. با توجه به منطق حاکم بر این روش قابلیتهای مناسبی در ارزیابی استراتژیک ارائه میسازد. این روش، نشان میدهد که برنامهریزی انجام شده تا چه میزان بهسمت اهداف استراتژیک گام برداشتهاست. بر این مبنا، تحقیق حاضر در پی استفاده از شاخص تناسب کاربری اراضی در منطقه یک تهران است. این امر، با دو هدف انجام شده است: اول اینکه برنامه پیشنهادی نسبت به وضعیت موجود تا چه میزان بهبود یافتهاست. دوم اینکه آیا این روش پاسخگوی اهداف تعیینشده است. نتایج نشان میدهد این روش قابلیت ارائه پاسخ مناسب به اهداف را دارد. ضمن اینکه بررسی انجام شده نیز نشان از بهبود نسبی در برنامه پیشنهادی در منطقه یک کلانشهر تهران را دارد. این بهبود به کاهش ناسازگاریها و افزایش سازگاری نسبی کاربری اراضی منجر میشود. این نتایج نشان میدهد اگر در بخشهای مختلف دقت بیشتری بهعمل آید امکان بهبود بیشتری در شاخص حاصل شده و در نتیجه شرایط برای پایداری بیشتر توسعه شهری فراهم خواهدشد.