شناسایی و بهکارگیری پیشران های نشاطآفرینی سازمانی در کارکنان یک دانشگاه نظامی
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران (نویسنده مسئول). Email: Bagheri_me@ut.ac.ir
2 استادیار دانشگاه پدافند هوایی خاتمالانبیا (ص)، تهران، ایران.
doi
چکیده
این پژوهش جهت شناسایی و بهکارگیری پیشرانهای نشاطآفرینی سازمانی در بین کارکنان یک دانشگاه نظامی انجام شد. روش تحقیق، آمیخته (کیفی و کمی)، در رهیافت قیاسی - استقرایی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری، شامل اساتید، فرماندهان، مدیران و دانشجویان دانشگاه بودند. در گام اول با رویکرد فراترکیب و بررسیها و مطالعات جامع، مدل نشاطآفرینی سازمانی با تعداد بسیاری از شاخصهای مهم و مؤثر بر آن شناسایی و استخراج و در دو گروه عوامل (مقوله) فردی و سازمانی بخشبندی شدند. در گام بعدی با بهرهگیری از روش دلفی فازی از بین این عوامل، شاخصهای اساسی مؤثر و برگرفته از نشاطآفرینی سازمانی شناسایی شدند. در بخش کمی برای بررسی روایی از ضریب نسبی روایی محتوا (CVR) که مقدار این ضریب برای تمامی پیشرانهای نشاطآفرینی سازمانی بالاتر از 42/0 بود و شاخص CVI که این ضریب هم بالاتر از 79/0 بود استفاده شد که حاکی از اعتبار محتوایی گویههای پرسشنامه بود. برای بررسی پایایی از روش بررسی قابلیت اطمینان یا پایایی از طریق آزمونهای مجدد پرسشنامه استفاده شد. یافتهها نشان داد که عوامل فردی نشاطآفرینی سازمانی "جمعیتشناختی"، "شخصیتی"، "روانشناختی"، "شغلی" و عوامل سازمانی آن "اقدامات مدیریت منابع انسانی"، "عوامل ساختاری- فرایندی"، "رهبری سازمان"، "حمایت سازمانی"، "عوامل فرهنگی"، "ارتباطات سازمانی" و "سرمایه اجتماعی" هستند. از بین پیشرانهای استخراج شده، حمایت مدیریت ، باورها و اعتقادات و معنویت سازمانی به ترتیب دارای بیشترین اهمیت بودند.