ارزیابی توان اکولوژیکی شهرستان دهلران بهمنظور استقرار کاربری توسعه اکوتوریسم
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی
2 دانشگاه حکیم سبزواری
3 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
چکیده
شهرستان دهلران در جنوب شرقی استان ایلام واقع شده و به خاطر داشتن جاذبههای طبیعی، فرهنگی و تاریخی، از جمله آثار طبیعی ملی و سه پدیده نادر چشمههای آب گرم، غار خفاش و چشمههای قیر دارای پتانسیلهای فراوانی جهت توسعه بخش گردشگری است. در این تحقیق جهت ارزیابی توان اکولوژیکی از روشهای AHP وTOPSIS استفاده گردید. بهمنظور تعیین معیارها از روش نمونهگیری قضاوتی استفاده شد. تعداد 16 معیار و 10 محدودیت تعیین و سپس استانداردسازی هر لایه از نقشهها با استفاده از منطق بولین و فازی انجام شد. به منظور پهنهبندی بر اساس درجه توان برای کاربری طبیعتگردی، لایه رستری حاصل رویهمگذاری و بر اساس مطلوبیت ناحیهای سرزمین به سه طبقه تقسیم شد و سرانجام نقشه ارزیابی توان اکولوژیکی شهرستان دهلران به دست آمد. نتایج حاصل از روش AHP نشان داد که در بخش مرکزی بیشترین میزان پلیگونها با توان بالا برای اکوتوریسم دیده میشود. بخش زرینآباد و در نهایت بخش موسیان رتبههای بعدی را دارند. مساحتهای بدست آمده از نقشه نهایی حاصل از رویهمگذاری لایهها نشان دهنده این امر میباشد که با توجه به مساحت کل شهرستان (حدود 6270 کیلومتر مربع) بیش از 78% مساحت دارای توان لازم برای کاربری طبیعتگردی هستند. در روش TOPSIS نیز بخش مرکزی با امتیاز 910/0، زرین آباد با 241/0 و پس از آن موسیان با 037/0 امتیاز رتبههای اول تا سوم را بدست آوردند. در نتیجه، نتایج حاصل از دو روش با یکدیگر مطابقت دارد که نشاندهنده صحت هر کدام از روشهای یاد شده میباشد.