شیوع سرمی نئوسپورا کانینوم در سگ ­های خرم آباد و کرمانشاه، غرب ایران

نویسندگان

1 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

2 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 دانش آموخته دکتری حرفه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران

4 استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

doi
10.22055/ivj.2026.532217.2813
چکیده

    نئوسپروزیس با توزیع جهانی تأثیر زیادی بر صنعت پرورش گاوهای شیری دارد.  این مطالعه با هدف تعیین شیوع سرمی و عوامل خطر آلودگی به نئوسپورا کانینوم در سگ ­های صاحب­دار و بدون صاحب در نواحی غرب ایران (خرم­آباد و کرمانشاه)، انجام شده است.  در مجموع تعداد 120 قلاده سگ (هر استان 60 قلاده) به طور تصادفی انتخاب شدند.  نمونه خون­ ها از ورید سفالیک گرفته شد و سرم­ ها به منظور تشخیص آنتی ­بادی ­های ضد نئوسپورا کانینوم با استفاده از آزمون آگلوتیناسیون اصلاح شده نئوسپورا (N-MAT) آنالیز شدند.  در مجموع، 18 قلاده (15 درصد) از سگ­های مورد بررسی به نئوسپورا کانینوم آلوده بودند.  شیوع سرمی آلودگی در کرمانشاه (66/16 درصد) از خرم آباد (33/13 درصد) بیش­تر بود.  شیوع سرمی در بین سگ ­های خانگی (27/27 درصد)، سگ ­های مزرعه (66/16 درصد) و سگ­ های بدون صاحب (65/12 درصد) تفاوت معنی­ داری نداشت.  انجام اقدامات لازم به منظور کنترل انگل و مدیریت جمعیت سگ­ های آلوده به نئوسپورا کانینوم در این نواحی ضرورت دارد.