شیوع سرمی نئوسپورا کانینوم در سگ های خرم آباد و کرمانشاه، غرب ایران
نویسندگان
1 دانشیار گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
2 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دانش آموخته دکتری حرفهای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران
4 استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
doi
10.22055/ivj.2026.532217.2813چکیده
نئوسپروزیس با توزیع جهانی تأثیر زیادی بر صنعت پرورش گاوهای شیری دارد. این مطالعه با هدف تعیین شیوع سرمی و عوامل خطر آلودگی به نئوسپورا کانینوم در سگ های صاحبدار و بدون صاحب در نواحی غرب ایران (خرمآباد و کرمانشاه)، انجام شده است. در مجموع تعداد 120 قلاده سگ (هر استان 60 قلاده) به طور تصادفی انتخاب شدند. نمونه خون ها از ورید سفالیک گرفته شد و سرم ها به منظور تشخیص آنتی بادی های ضد نئوسپورا کانینوم با استفاده از آزمون آگلوتیناسیون اصلاح شده نئوسپورا (N-MAT) آنالیز شدند. در مجموع، 18 قلاده (15 درصد) از سگهای مورد بررسی به نئوسپورا کانینوم آلوده بودند. شیوع سرمی آلودگی در کرمانشاه (66/16 درصد) از خرم آباد (33/13 درصد) بیشتر بود. شیوع سرمی در بین سگ های خانگی (27/27 درصد)، سگ های مزرعه (66/16 درصد) و سگ های بدون صاحب (65/12 درصد) تفاوت معنی داری نداشت. انجام اقدامات لازم به منظور کنترل انگل و مدیریت جمعیت سگ های آلوده به نئوسپورا کانینوم در این نواحی ضرورت دارد.