الگوی معماری کلان سازمان‌ های عملیاتی در نیروهای مسلح در افق ‌چشم‌انداز ج. ا. ا. (مطالعه موردی: نیروی هوا فضای سپاه)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه عالی دفاع ملی؛ رایانامه: mstfyqadry78@gmail.com

doi
چکیده

با توجه به رشد سریع فناوری، روند تغییرات آن و ضرورت توجه ویژه سازمان‎ها به آن، لازم است بخش‎های عملیاتی نیروهای مسلح قابلیت‎های مورد نیاز برای مقابله با تهدیدات پیشِ رو را در خود ایجاد ‌کنند؛ ‌بنابراین ضروری است ضمن بازنگری وسیع سازمان خود (به‎عنوان یک سامانه پیچیده) به معماری آن بپردازند. امروزه معماری در سازمان‌ها از یک امر خوب به امری لازم تبدیل شده است. پژوهش حاضر تلاش کرده است با استفاده از یک چارچوب معماری تحت‌عنوان «چارچوب معماری وزارت دفاع»[1] و درنظر گرفتن رویکردهای عملیاتی، نظام‌مند و فنی و افزودن رویکردی به آن تحت‌عنوان رویکرد راهبردی یا آینده‎نگری و استفاده از یک مدل قابلیتی[2] به تدوین دکترین‎ها، سازمان و ساختار، آموزش، سامانه‎ها و تجهیزات و تسلیحات، فرماندهی، نیروی انسانی، زیرساخت‎ها و در نهایت سیاست‎ها، راهبردها، و قابلیت‎های محوری بپردازد.این پژوهش که در زمره تحقیقات کیفی است از لحاظ نحوه گردآوری اطلاعات جزو تحقیقات توصیفی-تحلیلی، ازلحاظ نوع تحقیق در زمره تحقیقات توسعه ای-کاربردی و به لحاظ طرح تحقق در زمره تحقیقات آینده‎نگر دسته‌بندی می‎شود و با انجام مطالعات، استفاده از مبانی نظری و مصاحبه هدفمند با صاحب‎نظران و خبرگان، به‌صورت اشباع نظری به نتایج مورد نظر خود دست پیدا کرده و مدلی را برای معماری مجموعه‎های عملیاتی نیروهای مسلح ارائه کرده است. از آنجا که حجم جامعه آماری، بخاطر تخصصی بودن، محدود است، نمونه آماری در این پژوهش به‎صورت تمام شمار در نظر گرفته می‎شود. [1]. DODAF[2]. DOTMLPF