فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مقاله هدف اصلی، به‌کارگیری رویکرد تخصیص ‌کنترل، در نشست هواپیمای F/A-18 می‌باشد. برای این کار، از مدل غیرخطی سه درجه آزادی پرنده و برای طراحی سیستم کنترل پرواز طولی، از رویکرد تخصیص ‌کنترل هوشمند مبتنی بر منطق فازی استفاده می‌شود. عملگر‌هایی که در فرآیند نشست هواپیما مشارکت دارند، زاویه بالابر و زاویه کنترل بردار رانش موتور هواپیما می‌باشند. با تخصیص سیگنال‌های کنترلی بین دو عملگر مزبور، هواپیما فرآیند کاهش ارتفاع را آغاز و درنهایت به سطح زمین می‌رسد. برای بهبود کارایی کنترل‌کننده فازی، کاهش تلاش کنترلی و بالا بردن میزان دقت و کیفیت فرود هواپیما، از الگوریتم بهینه‌سازی ژنتیک مبتنی بر روش NSGA-II استفاده می‌شود و پارامترهای کنترل‌کننده فازی اصلاح می‌گردند. نتایج به‌دست‌آمده از شبیه‌سازی، نشان می‌دهد که رویکرد تخصیص کنترل پیشنهادی، از توانایی بالایی برای کنترل و پایداری هواپیما در فرآیند فرود برخوردار است. هم‌چنین متغیرهای خروجی‌، به مقدار مطلوبی همگرا می‌گردند و هواپیما با دقت مناسب و تلاش کنترلی کم، فرآیند نشست را به انجام می‌رساند.