اثر 6 هفته تمرین مقاومتی بر بیان GLP-1 در بافت پانکراس رت های چاق دیابتی نوع 2

نویسندگان

1 گروه تربیت بدنی وعلوم ورزشی ، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران

2 گروه تربیت بدنی وعلوم ورزشی ، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران

3 گروه تربیت بدنی وعلوم ورزشی ، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران

doi
10.22038/mjms.2021.19846
چکیده

مقدمه: دیابت نوع 2 یک بیماری چند علتی است.مطالعه تجربی حاضر با هدف تعیین اثر 6 هفته تمرین مقاومتی بر بیان GLP1 در بافت پانکراس و همچنین سطوح گلوکز و انسولین در رت های دیابتی نوع 2 انجام گرفت.روش کار: : جامعه آماری را کلیه رت های نر ویستار انستیتو پاستور ایران تشکیل داده اند که از بین آنها 14 سر رت 10 هفته ای با وزن 20±220 گرم خریداری شدند. در ادامه رت های مورد مطالعه تحت اثر 6 هفته رژیم غذایی پرچرب و تزریق STZ دیابتی نوع 2 شدند و به شیوه تصادفی در دو گروه (کنترل و مقاومتی) قرار گرفتند. سپس گروه مقاومتی در یک دوره تمرینات مقاومتی به مدت 6 هفته به تعداد 5 جلسه در هفته شرکت کردند. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، سطوح ناشتایی گلوکز و انسولین و بیان GLP1 در بافت پانکراس هر دو گروه اندازه گیری و توسط آزمون تی مستقل با یکدیگر مقایسه شدند. کلیه بررسی‌های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS/Win نسخه 16 انجام گرفت.نتایج: تمرینات مقاومتی به بهبود سطوح گلوکز ناشتا در مقایسه با گروه کنترل منجر شد. سطوح انسولین سرم و بیان GLP1 در بافت پانکراس گروه مقاومتی در مقایسه با گروه کنترل به میزان معنی داری افزایش یافت. سطح معنی دار 5% = α در نظر گرفته شد.نتیجه گیری: بر پایه یافته های این پژوهش، افزایش انسولین در گروه تمرین را می توان به افزایش بیان GLP1 در بافت پانکراس در پاسخ به تمرینات مقاومتی نسبت داد.