تحلیل تجربی تأثیر نیروی فشاریِ حاصل از فاصله اولیه بر بهبود صحت ابعادی، با استفاده از لایههایی از جنس اتیلن پروپیلن فلوئورینه باضخامتهای مختلف در روش پردازش دیجیتال نوری
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: استاد، گروه ساخت و تولید، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه ساخت و تولید، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد، گروه ساخت و تولید، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران
doi
چکیده
روشهای ساخت افزایشی بهعنوان نوینترین فرآیندهای ساخت قطعات در حوزههای پزشکی و صنعت در سالهای گذشته، پیشرفت شایانی نمودهاند. از بین روشهای موجود، یکی از پرکاربردترین روشهای پایه پلیمری، پردازش دیجیتال نوری (DLP) با بهرهگیری از غشاءهای انعطافپذیر است. از چالشهای اصلی ساخت قطعات پلیمری لایه به لایه و بدون لایه، صحت ابعادی در راستای محور عمودی و صفحهای قطعات چاپشده است. در این مقاله با استفاده از سامانه طراحی و ساختهشده و با بهرهگیری از سه غشاء انعطافپذیر اتیلن پروپیلن فلوئورینه باضخامتهای مختلف و رزینهای Provision و Anycubic، به بررسی و تحلیل تجربی تأثیر نحوه کالیبراسیون و فاصله اولیه بر روی صحت ابعادی قطعات چاپشده درروش DLP پرداختهشده است. با بررسی نیروهای فشاری متأثر از فاصله اولیه، مشاهده گردید که با افزایش نیروی فشار هنگام تعیین فاصله اولیه، در غشاءهایی به ضخامتهای 100، 150 و 200 میکرون، در هر دو رزین، با کاهش 17/5% - 34/1% ضخامت قطعه همراه بوده که با قرارگیری در فاصله اولیه بهینه، میتوان خطای حاصله را به مقدار قابل توجهی کاهش داد. همچنین کاهش ضخامت غشاء انعطاف پذیر، رابطه مستقیمی با افزایش صحت ابعادی در قطعات چاپ شده، برای هر دو رزین مذکور، داشته است.
