بررسی عوامل خطر مؤثر بر تلفات بین راهی، افت وزن و حذف کشتارگاهی جوجههای گوشتی: مطالعه موردی در یک کشتارگاه صنعتی شهرستان شیراز
نویسندگان
1 استاد گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشآموخته دکترای حرفهای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
4 استاد گروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22055/ivj.2025.527037.2804چکیده
این مطالعه مقطعی به بررسی عوامل خطر مؤثر بر تلفات بین راهی، افت وزن و ضایعات کشتارگاهی جوجههای گوشتی در یک کشتارگاه صنعتی در شیراز پرداخت. با تحلیل دادههای مربوط به ۱۰۳ گله (مجموعاً ۱۲۳٬۳۴۵ قطعه)، نتایج نشان داد که پرورش طیور در فصل سرد با افزایش معنی دار بروز سوختگی کف پا (3/62 درصد) در مقایسه با فصل گرم (3/45 درصد) و افزایش حذف کشتارگاهی به دلیل لاغری مفرط در فصل گرم (11/0 درصد) در مقایسه با فصل سرد (08/0 درصد) همراه بود. وزن بالاتر جوجهها در هنگام کشتار با افزایش افت وزن حین حمل و نقل، افزایش دررفتگی کتف و افزایش حذف کشتارگاهی به دلیل آسیت ارتباط معنی دار داشت. مدت زمان بین بارگیری تا کشتار (مدت حضور در قفس) نیز بر میزان افت وزن و آسیبهای فیزیکی تأثیر معنی دار داشت. در حالی که تراکم قفس و پر بودن چینه دان تأثیر محدودی بر افت وزن، تلفات بین راهی و آسیبهای فیزیکی نشان دادند. یافتههای این مطالعه، نقش مهم مدیریت فصلی، تولید جوجه های گوشتی با وزن کشتار کمتر، بهینهسازی تراکم حمل و کاهش زمان پیش از کشتار را در کاهش ضایعات و بهبود رفاه حیوانات برجسته میسازد. این نتایج میتوانند راهکارهای عملی ارزشمندی برای صنعت طیور جهت کاهش زیانهای اقتصادی ناشی از شرایط حمل و نقل و ضایعات کشتارگاهی و در نتیجه ارتقای کیفیت محصول نهایی صنعت پرورش طیور ارائه دهند.