فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

استفاده از روش‌های متداول چسبی در اتصال فلز به کامپوزیت، منجر به ایجاد اتصالات ضعیف می‌گردد که با کمترین بار دچار جدایش می‌شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی میزان افزایش استحکام کششی اتصال فلز آلومینیوم به کامپوزیت با الیاف شیشه و رزین اپوکسی به روش ترکیبی جدید (کاملد) که مزایای هر دو روش چسبی و مکانیکی (پینی) را شامل می‌شود، می‌باشد. در این روش از پین‌هایی که در سازه جا زده شده‌اند، به عنوان واسط و به منظور انتقال بار استفاده شده و هدف بررسی میزان تغییرات استحکام با انواع پین‌های واسط مختلف می‌باشد. لذا پین‌ها در زمان لایه‌چینی الیاف کامپوزیت، از میان آن‌ها عبور داده شده و سپس فرایند پخت تکمیل گشته است. از این رو بخشی از سازه فلزی در میان تار و پود کامپوزیت رسوخ کرده و انتظار می‌رود استحکام افزایش یابد. چهار مدل اتصال بدون پین (چسبی خالص)، پین با قطر 2/1 میلی‌متر، پین با قطر 6/1 میلی‌متر و پین کلگی‌دار با قطر 2/1 میلی‌متر مورد ارزیابی قرار گرفته و نتایج استحکام اتصال‌ها با یکدیگر مقایسه شده‌اند. نتایج تست کشش نشان داده است که این نوع اتصال، افزایش استحکام قابل توجهی نسبت به نمونه بدون پین داشته و در سه نوع اتصال با ویژگی‌های مختلف بیان شده، به ترتیب 335%، 609% و 421% افزایش استحکام مشاهده شده است. همچنین شکست در نمونه‌های پین‌دار به صورت تدریجی و در نمونه بدون پین به طور ناگهانی اتفاق افتاده است.