بررسی تأثیر پارامترهای هندسی بر عملکرد استند سنجش تراست و بهینهسازی طراحی آن با استفاده از الگوریتم ژنتیک
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: محقق، پژوهشکده رانشگرهای فضایی، پژوهشگاه فضایی ایران، تبریز، ایران
2 استادیار، پژوهشکده رانشگرهای فضایی، پژوهشگاه فضایی ایران، تبریز، ایران
3 محقق، پژوهشکده رانشگرهای فضایی، پژوهشگاه فضایی ایران، تبریز، ایران
4 محقق، پژوهشکده رانشگرهای فضایی، پژوهشگاه فضایی ایران، تبریز، ایران
doi
چکیده
در این مقاله، میزان تأثیرگذاری پارامترهای هندسی یک استند سنجش تراست در محدوده میلینیوتنی و برای رانشگرهای الکتریکی، بر عملکرد آن بررسی میشود. برای اندازهگیری تراست رانشگرهای الکتریکی باید از سیستمی استفاده نمود که نیروی تراست را از نیروی وزن رانشگر تفکیک کند. به همین دلیل سیستمهای اندازهگیری تراست بر پایه پاندول طراحیشدهاند. پارامترهای هندسی استند سنجش تراست همچون طول بازوها، جرم بخشهای مختلف و سفتی لولاها بر عملکرد کلی سیستم شامل پاسخ دینامیکی و استاتیکی آن (بهعنوانمثال مقدار جابجایی، فرکانس طبیعی و زمان تثبیت نوسانات) تأثیرگذار میباشند. بدین منظور در ابتدا مدل تحلیلی رفتار یک استند سنجش تراست با پیکربندی پاندول معکوس به دست میآید. سپس با استفاده از نتایج حاصل، طراحی بهینه چند نمونه استند بر اساس الزامات فیزیکی مشخصشده و با استفاده از الگوریتم ژنتیک انجام میپذیرد. در انتهای کار نیز یک نمونه استند سنجش تراست با بیشترین مقدار نیروی قابلاندازهگیری 100 میلینیوتن بر اساس مشخصات بهدستآمده از بخش بهینهسازی، ساختهشده و با صحهگذاری نتایج حاصل از مدل تحلیلی، مقدار خطای مدل کمتر از 6 درصد محاسبه میشود.
