بررسی تاثیر متغیرهای رهبری، برنامهریزی و تفکر راهبردی در ایجاد برتری دفاعی (مطالعه موردی: سازمانهای دفاعی پروژهمحور)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی، دانشکده مدیریت و حسابداری
2 دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی مالک اشتر، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع
3 استادیار گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و مهندسی صنایع، دانشگاه صنعتی مالک اشتر.
doi
چکیده
در راستای کسب برتری در تولید محصولات نظامیو در نتیجه ارتقای بازدارندگی دفاعی، سطح تنوع پروژههای تحقیقاتی و همچنین قابلیت پاسخگویی آنها به نیازمندیهای جدید، باید بهطور قابلتوجهی افزایش یابد. بنابراین، شناخت محیطی از حوزههای مختلف دفاعی در دنیا و همچنین تعیین راهبردها و هدایت پروژههای تحقیقاتی بهسمتو سوی پروژههای نوظهور و دانشی غافلگیر کننده، در برنامهریزی و هدایت پروژههای دفاعی ایران ضروری بهنظر میرسد. از آنجا که این موارد در قالب مفاهیمیچون رهبری راهبردی، برنامهریزی راهبردی و تفکر راهبردی مطرح میشوند و بررسی پروژههای جاری و گذشته سازمانهای پروژهمحور دفاعی نشان میدهد که تمرکز بر شناخت محیطی و هدایت پروژههای تحقیقاتی بهسمتو سوی خروجیهای اثربخش، نیازمند بهبود قابلتوجهی است؛ بنابراین، هدف این پژوهش بررسی میزان تاثیر این متغیرهای سهگانه بر ایجاد برتری دفاعی در سازمانهای دفاعی پروژهمحور است. این پژوهش کاربردی و روش تحقیق آن توصیفی همبستگی و از نوع تحلیل رگرسیون است که دادههای آن بهشیوه پیمایشی و با استفاده از ابزار پرسشنامه گردآوری شده است. برای تست فرضیههای آماری، از فن مدلسازی معادلات ساختاری(SEM) استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که رهبری راهبردی پروژههای تحقیقاتی دفاعی میتواند بهطور مستقیم و غیر مستقیم و از طریق تعامل با متغیرهای برنامهریزی و تفکر راهبردی، بهمیزان 855/0 بر ایجاد برتری رقابتی سازمانهای پروژهمحور دفاعی اثر مثبت داشته باشد. بنابراین میتوان گفت که تمرکز بر رهبری راهبردی این پروژهها و بهکارگیری برنامهریزی و تفکر راهبردی توسط مدیران سازمانهای پروژهمحور دفاعی، میتواند بهنحو مناسبی منجر به هدایت اثربخش پروژههای تحقیقاتی در راستای ایجاد برتری دفاعی و در نتیجه ارتقای بازدارندگی دفاعی شود.