بررسی اثر لوامیزول بر برخی فاکتورهای استرس اکسیداتیو در لاک پشت های خزری
نویسندگان
1 دانشیار گروه انگلشناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بابل، بابل، ایران
2 دانشجوی دکترای تخصصی کلنیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
doi
10.22055/ivj.2025.505137.2771چکیده
علم دامپزشکی تا کنون بیشتر بر مطالعه حیوانات اهلی متمرکز بوده است، در حالی که خزندگان، به ویژه لاکپشتها، کمتر مورد توجه قرار گرفتهاند. این در حالی است که امروزه استفاده از خزندگان، به خصوص لاکپشتها، به عنوان حیوان خانگی و در محیطهای آزمایشگاهی رو به افزایش است. با توجه به اثبات بیماریزایی و وجود انگل در این حیوانات، اتخاذ رویکردهای درمانی مناسب برای آنها ضروری به نظر میرسد. با توجه به سمیت آیورمکتین و مقاومت نماتودها به فنبندازول در لاکپشت ها، لوامیزول داروی ضدانگل انتخابی در این حیوانات میباشد. این مطالعه با هدف ارزیابی اثر لوامیزول با دوز 10 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن به صورت تزریق وریدی و زیرپوستی بر برخی فاکتورهای استرس اکسیداتیو در لاکپشت های خزری انجام شد. مطالعه حاضر بر روی 27 لاک پشت خزری با میانگین وزنی 09/1 کیلوگرم در 3 گروه انجام شد. گروه اول لوامیزول را به صورت تزریق وریدی، گروه دیگر به صورت زیرپوستی و گروه سوم گروه شاهد بودند. خون گیری در 7 زمان مختلف در طول 24 ساعت در بازه های زمانی 5/0، 1، 2، 4، 8، 12 و 24 ساعت پس از تجویز دارو صورت گرفت. نتایج نشان داد میزان فاکتور مالوندیآلدئید و آنزیمهای کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در سرم لاکپشت های تیمار شده با لوامیزول داخل وریدی و زیر جلدی در مقایسه با گروه شاهد اختلاف معنی دار دارند. در حالی که ظرفیت تام آنتیاکسیدانی گروههای دریافت کننده دارو در مقایسه با گروه کنترل، اختلاف معنی داری را نشان نداد که نشان دهنده توازن کلی وضعیت اکسیدان و آنتی اکسیدانی است و میتوان آن را از اثرات مثبت مصرف این دارو در لاکپشت های خزری در نظر گرفت. نتایج مطالعه حاضر نشانگر تأثیر کارآمد لوامیزول به عنوان داروی ضدانگل و دارای خواص آنتی اکسیدانی بوده که به کاهش استرس اکسیداتیو کمک میکند.