تحلیل حکایتهای بازنویسی شده کلیله و دمنه براساس انواع اقتباس
نویسندگان
1 دانش آموخته ،زبان و ادبیات فارسی ،دانشگاه شهرکرد. شهرکرد. ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهرکرد. شهرکرد. ایران.
doi
10.30465/cpl.2023.39929.3059چکیده
حکایات و داستانهای کهن (کلیله و دمنه) به دلیل داشتن ظرفیتهای آموزشی و مضامین عالی و ناب تربیتی، منابع بسیار مناسبی برای تربیت، پرورش و شکوفا کردن استعدادهای کودکان و نوجوانان محسوب میشوند. هدف پژوهش حاضر تحلیل داستانهای بازنویس شده کلیله و دمنه بر اساس انواع اقتباس است. روش تحقیق به صورت تحلیل محتواست. ضمن بررسی تعریف اقتباس و انواع، نویسندگان برای انجام یک اقتباس خلاق و مناسب راهکارها و معیارهای مختلفی را ارائه دادهاند. انتخاب عنوان مناسب و خلاق، استفاده از شگردهای سپید نویسی و شکاف گویا، خلاقیت در شروع و پایان بندی داستانها، گسترش طرح حکایت و قصههای کهن از طریق افزایش تعداد حوادث داستان، افزایش کشمکشها و.. از مهمترین مولفههای یک اقتباس خلاق و آزاد از متون کهن از جمله کلیله و دمنه است. نتایج پژوهش نشان داد که از میان آثار بررسی شده چهار گروه بازنویس، علیرغم آن که هر چهار گروه از معیارهای بازنویسی خلاق استفادهی چندانی نکردهاند؛ اما داود لطف الله و مژگان شیخی، بر حسب میانگینی که به دست آمد، نسبت به دو بازنویس دیگر یعنی مهدی آذر یزدی و رضا شیرازی، بیشتر از شاخصههای اقتباس خلاق در داستانهای خود استفاده نمودهاند.