فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    نشان داده شده است که فرمالدئید به عنوان یک ترکیب آلی رایج باعث ناهنجاری‌های رشدی و نقص جنین می‌شود.  روغن ماهی (FO) به دلیل دارا بودن اسید چرب دوکوزاهگزانوئیک برای رشد و نمو طبیعی جنین توصیه می‌شود.  هدف از این مطالعه بررسی پتانسیل روغن ماهی در محافظت از رشد جنین و جلوگیری از ناهنجاری‌های اسکلتی ناشی از تیمار موش‌های صحرایی باردار بود.  30 موش صحرایی باردار ویستار به طور تصادفی در 5 گروه کنترل، شم (سرم فیزیولوژی؛ گاواژ و تزریق داخل صفاقی)، روغن ماهی (5/0 میلی­گرم/کیلوگرم وزن بدن؛ گاواژ)، فرمالدئید (10 میلی­گرم/کیلوگرم وزن بدن؛ تزریق داخل صفاقی)، فرمالدئید + روغن ماهی دسته ­بندی شدند.  دوره تیمار از روز صفر تا 20 بارداری بود.  در روز بیستم بارداری، حیوانات تحت بیهوشی قرار گرفتند و پس از آن لاپاراتومی برای تعیین وزن و طول جنین (CRL) انجام شد.  ارزیابی‌های استریومیکروسکوپی اسکلتی جنین‌ها با استفاده از روش رنگ‌آمیزی آلیزارین قرمز/آلیسین آبی انجام شد.  علاوه بر این، بیان Runx2 و BMP4 از طریق qPCR ارزیابی شد.  یافته‌ها نشان داد که قرار گرفتن در معرض فرمالدئی قبل از تولد به طور قابل توجهی وزن جنین و CRL و همچنین بیان ژن‌های Runx2 و BMP4 را کاهش می‌دهد.  علاوه بر این، فرمالدیید وقوع ناهنجاری‌های اسکلتی مادرزادی، از جمله شکاف کام، اسپینا بیفیدا و عدم استخوان‌سازی استخوان‌های جنین را افزایش داد.  با این وجود، تجویز همزمان روغن ماهی  و فرمالدیید در موش‌های صحرایی باردار، رشد استخوان جنین را بهبود بخشید و ناهنجاری‌های اسکلتی را کاهش داد.  روغن ماهی پتانسیل کاهش اثرات تراتوژنیک مواجهه با فرمالدئید را با افزایش بیان ژن‌های مرتبط با استخوان‌زایی نشان داد.