مقایسه عملکرد قانون هدایت بر اساس بسط مرتبه بالای برداری و روش SDRE برای مأموریت فرود عمودی بوستر
نویسندگان
1 استادیار، مجتمع دانشگاهی برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
2 استادیار، مجتمع دانشگاهی برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری، مجتمع دانشگاهی برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
4 نویسنده مسئول: دانشیار، مجتمع دانشگاهی برق و کامپیوتر، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش، هدف اصلی مقایسه عملکرد روش بسط مرتبه بالای برداری و روش معادله ریکاتی وابسته به حالت (SDRE) برای مسئله فرود عمودی بوستر است. برای این منظور ابتدا مرور کاملی از مراجع در رابطه با روشهای مختلف مرتبه بالا و همچنین روش SDRE ارائهشده است و سپس روش بسط مرتبه بالای برداری و نحوه بهکارگیری آن در مسائل کنترل بهینه ارائهشده است. پسازآن، روش SDRE شرح داده میشود و در ادامه مسئله هدایت برای فرود بوستر عمود نشین با هر دو روش حلشده است. بهمنظور ارزیابی عملکرد هر دو روش در این مسئله، شبیهسازیهای متنوعی با در نظر گرفتن انحرافات اولیه مختلف پیادهسازی شده است. برای این منظور، انحرافات اولیه در ارتفاع، برد، سرعت افقی و عمودی در نظر گرفته شده است و تمام ترکیبهای مختلف این انحرافها شبیهسازی میشوند. پس از مطالعه نتایج حاصل از شبیهسازیها که شامل 3773 اجرای مختلف است، تفاوتهای عملکردی و دقت در نقطه فرود مورد ارزیابی و مقایسه قرارگرفته است. به علاوه، با استخراج دادههای آماری نتایج شبیهسازی کیفیت هر دو روش مورد بررسی دقیق قرارگرفته و برتری روش بسط مرتبه بالای برداری نشان داده شده است. به طور خاص نشان داده شده است که مقدار میانگین تابع هزینه در روش بسط مرتبه بالای برداری تقریباً به اندازه نصف تابع هزینه در روش SDRE است.
