مطالعه تجربی تأثیر پارامترهای مؤثر بر ضریب هدایت حرارتی نانوسیال هیبریدی پنج جزئی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول: دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد، گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه جامع امام حسین (ع)، تهران، ایران
doi
چکیده
در این پژوهش رفتار حرارتی نانوسیال هیبریدی پنج جزئی بر پایه برای نخستینبار در شرایط آزمایشگاهی مختلف مورد تجزیه و تحلیل و بررسی قرار گرفت. بررسی این نانوسیال با توجه به اهمیت نانولولههای کربنی و اینکه نانوسیالات هیبریدی دارای خواص ویژهای هستند و کم بودن مطالعاتی با حضور سه نانوذره و دو سیال پایه، دارای اهمیت است. اندازهگیریهای تجربی ضریب هدایت حرارتی توسط دستگاه KD2 Pro در کسرحجمیهای %9/0-%05/0 و دماهای انجام گردید. برای شناسایی، تأیید ساختار و مورفولوژی نانوذرات از روشهای عکسبرداری TEM، SEM و آنالیز XRD استفاده گردید. نتایج نشان داد که ضریب هدایت حرارتی نسبی در کسر حجمیها و دماهای بالا، بسیار بیشتر از کسرحجمیهای پایین است. علت این موضوع، افزایش انرژی جنبشی و حضور بیشتر نانوذرات است. همچنین افزایش دما تأثیر کمی بر روی افزایش ضریب هدایت حرارتی نسبی داشت. بیشترین افزایش ضریب هدایت حرارتی به میزان %3/28 در کسر حجمی و دمای 9/0 و °C 50 به ترتیب حاصل شد. کمترین افزایش ضریب هدایت حرارتی به میزان %4/1 در دمای °C 26 و کسر حجمی%05/0 بدست آمد. مدل ارائه شده برای پیش بینی ضریب هدایت حرارتی نانوسیال با استفاده از روش سطح پاسخ دارای دقت خوبی بود به گونهای که تطابق خوبی بین نتایج مدلسازی و دادههای آزمایشگاهی وجود دارد. مقادیر ، ، ، و بیانگر دقت خوب مدلسازی هستند. نتایج آنالیز حساسیت نیز بیانگر افزایش میزان حساسیت با افزایش کسر حجمی نانوذرات است.