ارزیابی اثر نانوکروم و کروم بر اسیدهای چرب غیر استریفیه، بتاهیدروکسی بوتریک اسید و گلوکز خون گاوهای پرتولید هلشتاین

نویسندگان

1 دانشیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

2 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

3 دانشجوی دکترای تخصصی بیماری‌های داخلی دام‌های بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

4 دانشیار، گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22055/ivj.2024.484522.2745
چکیده

    کروم، به عنوان یک عنصر کمیاب ضروری، نقش حیاتی در تنظیم متابولیسم گلوکز و بهبود عملکرد دام، به ویژه گاوهای شیری، ایفا می‌کند.  تعادل منفی انرژی و اختلال در متابولیسم گلوکز چالش عمده در صنعت گاوداری است که به طور مستقیم بر سلامت و تولید شیر گاو تأثیر می‌گذارند.  هدف از این مطالعه، بررسی اثرات نانوکروم و کروم در بهبود وضعیت متابولیکی گاوهای شیری و افزایش بهره‌وری تولید است.  تعداد 36 رأس گاو شیری هلشتاین پرتولید انتخاب شدند.  گاوها به طور تصادفی به سه گروه 12 تایی تقسیم شدند:  گروه کنترل، گروه نانوکروم و کروم که به ترتیب 1/0 میلی‌گرم نانوکروم پیکولینات و 1/0 میلی‌گرم کروم پیکولینات به ازای هر کیلوگرم وزن متابولیکی بدن به صورت خوراکی به مدت 3 هفته دریافت کردند.  نمونه‌های خون از ورید وداج در روزهای صفر (قبل از شروع آزمایش)، 7، 14، 21 و 28 از تمامی گاوها جهت اندازه‌گیری اسیدهای چرب غیر استریفیه (Non-esterified fatty acids [NEFA])، بتا هیدروکسی بوتیریک اسید (β-Hydroxybutyric acid [BHBA]) و گلوکز اخذ شد.  در هر دو گروه دریافت‌کننده کروم و نانو کروم، سطح گلوکز خون در روزهای 21 و 28 به طور قابل‌توجهی کمتر از گروه کنترل بود.  میزان NEFA در گروه نانوکروم در مقایسه با کروه کنترل در روزهای 21 و 28، کاهش معنی‌دار را نشان داد.  در مقایسه با گروه کنترل در روزهای 14، 21 و 28  کاهش معنی‌دار BHBA در گروه‌های دریافت کننده کروم و نانوکروم مشاهده گردید.  همچنین، بین گروه‌های کروم و نانوکروم در روزهای 21 و 28 تفاوت معنی‌داری در سطح BHBA مشاهده گردید.  نتایج این تحقیق نشان می‌دهد که استفاده از مکمل‌های کروم، به ویژه نانو کروم، می‌تواند به عنوان ابزاری مؤثر برای بهبود سلامت و عملکرد دام‌ها مورد استفاده قرار گیرد.  با انجام مطالعات بیشتر و گسترده‌تر، می‌توان از این یافته‌ها برای توسعه استراتژی‌های تغذیه‌ای بهتر و افزایش بهره‌وری در صنعت دامداری استفاده کرد.