مقایسه اثربخشی آموزش ذهنآگاهی و آموزش مبتنی بر پذیرشوتعهد اینترنتمحور بر اشتیاق تحصیلی دانشآموزان دختر در دوران همهگیری کووید 19
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
2 گروه روان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
3 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
doi
10.22038/mjms.2022.64454.3788چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی آموزش ذهنآگاهی و آموزش مبتنی بر پذیرشوتعهد اینترنتمحور بر اشتیاق تحصیلی دانشآموزان دختر در دوران همهگیری کووید 19، انجام شد. روش کار: روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری بود. نمونه پژوهش شامل 45 نفر (گروه آزمایشی ذهنآگاهی: 15 نفر، گروه آزمایشی پذیرشوتعهد: 15 نفر و گروه گواه: 15 نفر) بود که از بین کلیه دانشآموزان دختر متوسطه دوم آموزشوپرورش نواحی 1 و 2 شهرستان ساری در سال تحصیلی 00- 1399 و با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحله ای و به صورت کاملا تصادفی (قرعه کشی) انتخاب شدند. ابزار اندازهگیری در پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری، پرسشنامه استاندارد اشتیاق تحصیلی شافلی و دیگران (2002) بود. برای گروههای آزمایشی، آموزش ذهنآگاهی و آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد اینترنتمحور طی 8 جلسه با استفاده از نرم افزار تیم لینک اجرا شد، در این مدت آزمودنیهای گروه گواه هیچگونه مداخلهای دریافت نکردند. نتایج: در سطح اطمینان 95 درصد (05/0=α)، نتایج آزمون تحلیل واریانس در اندازهگیریهای مکرر، نشان داد در دوران همهگیری کووید 19، آموزش ذهنآگاهی و آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد اینترنتمحور بر اشتیاق تحصیلی دانشآموزان تاثیر معنیداری دارند. بهطوریکه، اثربخشی آموزش مبتنی بر پذیرشوتعهد بر اشتیاق تحصیلی بیشتر از آموزش ذهنآگاهی بود. نتیجهگیری: به منظور بهبود اشتیاق تحصیلی دانش آموزان در دوران کووید-19 می توان از آموزش ذهن آگاهی و آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد استفاده کرد با اینحال استفاده از آموزش ذهن آگاهی پیشنهاد می شود.