بررسی آسیب‌شناسی و باکتریولوژیک ضایعات گرانولوماتوز در 10 گونه ماهی آکواریومی شهرستان اهواز

نویسندگان

1 استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانش‌آموخته دکترای بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز ، اهواز، ایران

3 استاد گروه بهداشت دام، طیور و آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران و عضو قطب بهداشت و بیماری‌های ماهیان گرمابی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

4 استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهرکرد، شهرکرد، ایران

doi
10.22055/ivj.2024.423580.2647
چکیده

    در این مطالعه تعداد 10 گونه از ماهیان زینتی آکواریومی (ماهی مولی آمازون، گوپی، اسکار، آنجل، گورخرماهی یا زبرافیش، ماکرو، نئون­تترا، ماهی­ طلایی یاحوض، ماهی بارب ببری و گورامی) در حال مرگ و با علایم ظاهری بیماری مزمن (مثل لاغری مفرط و بی اشتهایی..) مورد بررسی قرار گرفتند. از هر گونه ماهی 30 قطعه و در مجموع 300 قطعه انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند.  نمونه­ گیری از اندام هایی که دارای ضایعات دانه­ ای یا گرانولوماتوز در احشا بودند، انجام شد.  در مجموع از 300 نمونه بررسی شده، در 46 مورد (12 درصد) ضایعات گرانولوماتوز در امعا و احشا مشاهده شد.  بیش­ترین ضایعات گرانولوماتوز در ماهیان گورامی (6/56 درصد)، گلدفیش (3/33 درصد) و نئون تترا (3/23 درصد) مشاهده گردید و در ماهیان گوپی و زبرا هیچ ضایعه­ گرانولوماتوزی دیده نشد.  بیش­ترین درصد بروز ضایعات به ترتیب در طحال (3/15 درصد) و کبد (3/3 درصد) ثبت گردید.  بررسی ­های مولکولی (PCR) بر روی 20 نمونه بافت و 5 نمونه باکتری مقاوم به اسید (رشد مثبت بر روی محیط لونشتاین-جانسون) نشان داد همه نمونه ­ها به جز یک نمونه، آلوده به جنس مایکوباکتریوم بوده­اند.  انجام PCR با پرایمرهای اختصاصی آلودگی یک نمونه به گونه مایکوباکتریوم مارینوم، 3 نمونه به مایکوباکتریوم فورچوئیتوم و 3 نمونه به مایکوباکتریوم چلونه را تأیید نمود.  بر اساس نتایج PCR با پرایمرهای اختصاصی ایکتیوفونوس هوفری، وجود ژن اختصاصی این جرم در هیچ یک از نمونه ­ها اثبات نشد.  این تحقیق نشان داد که آلودگی به سل ماهی در ماهیان آکواریومی ایران وجود دارد.