ارزیابی یافتههای بالینی، هماتولوژی، بیوشیمیایی و هیستوپاتولوژی در سگهای مبتلا به هیپرپلازی کیستیک اندومتر/ پیومتر
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری تخصصی بیماریهای داخلی دامهای کوچک، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 استادیار گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
5 استاد گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
6 استاد گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22055/ivj.2022.358056.2492چکیده
پیومتر، یکی از شایعترین بیماری های دستگاه تناسلی در سگ های ماده است. هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی سگ های مبتلا به هیپرپلازی کیستیک اندومتر و یا پیومتر، از جنبه های بالینی، هماتولوژی، بیوشیمیایی و هیستوپاتولوژی است. در مجموع 60 قلاده سگ، بررسی شدند. در ابتدا 30 قلاده سگ از نژادهای کوچک و بزرگ و با میانگین سنی 04/2±57/5 سال، مبتلا به هیپرپلازی کیستیک اندومتر و یا پیومتر و 30 قلاده سگ سالم دیگر، انتخاب شدند. از تمامی سگ ها نمونه خون اخذ شد و فاکتورهای هماتولوژی (شمارش گلبولهای سفید، گلبولهای قرمز و پلاکتها) و بیوشیمیایی (ALP، AST، ALT، گلوبولین، نسبت آلبومین به گلوبولین، پروتئین تام، BUN، کراتینین، کلسترول و لاکتات) و نیز یافته های هیستوپاتولوژی مورد بررسی قرار گرفتند. تعداد 9 قلاده سگ مبتلا به هیپرپلازی کیستیک اندومتر و 21 قلاده مبتلا به پیومتر شناسایی شدند. مهمترین نشانه های بالینی، شامل بی حالی، ترشحات غیرطبیعی از واژن، بی اشتهایی، اتساع رحم، پرنوشی/ پرادراری، کم آبی بدن، تب، غشای مخاطی رنگ پریده و استفراغ بودند. آزمایش هماتولوژی در سگ های مبتلا به پیومتر، لکوسیتوز (میانگین: 54/5±16/32)، نوتروفیلی همراه با انحراف به چپ و آنمی نورموکرومیک- نورموسیتیک را نشان داد. ارزیابی هیستوپاتولوژی، ضخامت دیواره رحم ناشی از هیپرپلازی قابل توجه اندومتر، افزایش تعداد غدد کیستیک و تجمع چرک را در مجرا و شاخ های رحمی تأیید کرد. در آزمایش بیوشیمیایی، مقادیر ALP، توتال پروتئین و گلوبولین، به طور معنی داری در گروه پیومتر بیشتر از گروه سالم بود؛ ضمن این که نسبت آلبومین به گلوبولین (06/0±37/0) به شکل معنی داری، در گروه پیومتر، کاهش یافته بود. شاخص های BUN (2/14±3/52 میلیگرم/دسیلیتر)، کراتینین (34/0±1/2 میلیگرم/دسیلیتر) و غلظت لاکتات (38±65/3 میلیمول/لیتر) نیز به شکل معنی داری، در سگ های مبتلا به پیومتر بالاتر بود. در نتیجه، بررسی شاخص های هماتولوژی (از جمله لکوسیتوز، نوتروفیلی و آنمی) و بیوشیمیایی (افزایش ALP، توتال پروتئین، گلوبولین و هیپرلاکتاتمی پلاسما) می تواند در تشخیص و پیش آگهی وضعیت پیومتر در سگ ها، کمک شایان توجهی نماید.