مقدمه‌ای بر حکمرانی رفتاری: نظریه‌ای نوین در کشورداری

نویسندگان

1 استاد دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

2 دانشیار دانشگاه و پژوهشگاه عالی دفاع ملی و تحقیقات راهبردی

3 دانشجوی دکترای حکمرانی - مدرسه حکمرانی شهید بهشتی(ره)

doi
چکیده

حکمرانی رفتاری، مفهومی نوپدید در حکمرانی عمومی نوین، مرزشکنی جدیدی در اداره جامعه و نیز ارایه دهندگان خدمات عمومی می‌باشد.علوم رفتاری با تأکید بر انسان، به عنوان کنشگر اصلی و نیز گیرنده خدمات عمومی با سطح تحلیل خرد و تعمیم الگوریتم‌های رفتاری به سطح کلان راهگشای تحول در دانش، بینش، کنش و منش حکمرانی شده است. حکمرانی، علمی است که در سطح دانشی و کاربستی به علت ضرورت نیاز حکمرانان و نیز سلف خود اداره امور عمومی نوین و مدیریت دولتی نوین، لاجرم دانشی چند رشته‌ای و بین رشته‌ای است. حکمرانی رفتاری ضمن بهره گیری از تمام علوم مورد استفاده در دانش حکمرانی به طور خاص از علوم عصبی، علوم شناختی و علوم رفتاری بهره برده و سعی در تبیین رفتار انسان در سطوح مختلف حکمرانی دارد. این مقاله با هدف تبیین حکمرانی رفتاری با روش تحقیق اسنادی با مرور نظام‌مند روایتی به گردآوری داده‌های پژوهش پرداخته و نتایج حاصل از مرور نظام‌مند را به عنوان اولین مطالعه در ایران در قالب این پژوهش، گزارش می‌کند. بر اساس نتایج حاصله، حکمرانی رفتاری در مراحل اولیه فرآیند خط‌مشی (تعریف مسئله، تدوین گزینه‌ها و تعیین دستور کار) برای اتخاذ خط‌مشی، اجرا و پاسخ به جمعیت هدف در مورد مشکل عمومی، و در نهایت ارزیابی خط‌مشی، کمک شایانی می‌کند. همچنین مشاهده شد که با وجود قدمت علوم مورد استفاده در این دانش چند رشته‌ای، در تلفیق و بهره‌مندی از آن هنوز راه پیموده شده دانشی و عملیاتی فراوانی وجود دارد