فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

    پریودونتیت، یکی از شایع­ترین بیماری­ها، در حیوانات خانگی می­باشد.  باکتری‌های محوطه دهانی، نقش مهمی در ایجاد این عارضه دارند.  گونه­های فوزوباکتریوم، یکی از فاکتورهای مهم باکتریایی است که در پیشرفت پریودونتیت نقش مهمی دارند.  هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی ارتباط بین حضور فوزوباکتریوم و تحت گونه­های آن و ژن­های حدت آن­ها (fadA و لکوتوکسین)، در سگ‌های مناطق اهواز و تهران، با یا بدون ژنژیویت/ پریودونتیت می‌باشد.  یکصد و پنجاه قلاده سگ (75 سگ از اهواز و  75 سگ از تهران)، بین 11-2 سال، که 78 سگ نر و 72 قلاده ماده بودند، در طی 10 ماه نمونه­برداری شدند.  نژادهای عمده مورد مطالعه شامل تریر سفید، پودل، پامرانین، شیتزو، یورکشایر تریر، پاگ، اشپیتز، مالتیز و بقیه از نژادهای دیگر بودند.  آن­ها از غذای خانگی، خشک و مخلوط تغذیه شده بودند.  20 قلاده سگ (33/13 درصد) لثه سالم ،32 مورد، پریودنتیت درجه 1 (33/21 درصد) 47 قلاده دیگر، پریودونتیت درجه 2 (33/31 درصد) و 51 سگ، پریودونتیت درجه 3 (34 درصد) داشتند.  27 مورد از 150 نمونه مورد مطالعه، مبتلا به جنس فوزوباکتریوم بودند (18 درصد؛ 1/24- 8/11 درصد= 95%CI).  فروانی نسبی این آلودگی در تهران و اهواز به ترتیب 3/21 (6/30-0/12= 95%CI) و 6/14 (6/22-6/6 درصد= 95%CI) بودند.  بررسی ژن لکوتوکسین در 18 نمونه Fusobacterium necrophorum نشان داد که 11 نمونه (11/61 درصد) (9 نمونه از تهران و 2 نمونه از اهواز) دارای این ژن بودند و این تفاوت مشاهده شده در دو شهر، در حضور این ژن، از نظر آماری معنی­دار نبود (p-value=0.43; df=1; X2=0.62).  از این 26 نمونه، 9 نمونه (61/34 درصد) دارای ژن حدت fadA بودند که ارتباط بین وجود ژن fadA و درجات پریودنتیت از نظر آماری معنی‌دار نبود (p-value=0.41; df=1; X2=0.68).  رگرسیون لجستیک چند متغیره نشان داد که سن، جنس، نژاد، پریودونتیت، منطقه و نوع غذا 6/97 درصد از تغییرات آلودگی را توجیه می‌کند و تنها جنسیت و پریودونتیت تأثیر معنی‌داری برمیزان آلودگی داشتند.  حضور ژن fadA در فوزوباکتریوم نوکلئاتوم، جدا شده از پلاک­های دندانی سگ­های مبتلا به پریودنتیت و ژن لکوتوکسین در فوزوباکتریوم نکروفروم تحت گونه نکروفروم، در پریودونتیت واقع در مناطق مختلف تهران و اهواز معنی­دار نبود.  در قسمت نتیجه­گیری،  میزان شیوع فوزوباکتریوم در پریودنتیت درجه سه، 16 درصد و در لثه­های سالم 2 درصد بودند.