تدوین الگوی نوآوری باز در سازمانهای دولتی ایران با رویکرد نظریه داده بنیاد
نویسندگان
1 دکتری مدیریت دولتی – مدیریت منابع انسانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.
2 کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، توسعه منابع انسانی، دانشگاه غیرانتفاعی هاتف، زاهدان، ایران.
doi
10.22111/jmr.2025.49198.6210چکیده
پژوهش حاضر به دنبال ارائه الگوی نوآوری باز در سازمانهای دولتی ایران میباشد. این پژوهش از نوع کیفی، توسعهای، تفسیری و استقرایی است که با روش دادهبنیاد و رویکرد نظاممند اشتراوس و کوربین اجرا شده است. جامعه آماری پژوهش را ده نفر از خبرگان دانشگاهی، و مشارکتکنندگانی که خود مجری و پژوهشگر حوزه نوآوری باز بودند و به روش هدفمند انتخاب شدند، تشکیل میدهد. بعد از انتخاب مشارکتکنندگان از طریق مصاحبههای نیمهساختاریافته به سوالات پژوهش پاسخ داده شد. پس از بررسی و تحلیل مصاحبههای بدست آمده، 458 کد اولیه بدست آمد که از این تعداد 185مفهوم انتزاعی، 41 مقوله فرعی و 16 مقوله اصلی بدست آمد. بدین ترتیب؛ تغییر رویکرد راهبردی سازمانها و الزامات اجرای نوآوری باز به عنوان شرایط علی؛ چالشها و موانع اجرای نوآوری باز به عنوان پدیده محوری؛ پیششرطهای اجرای نوآوری باز، فرهنگسازی و واسطهسازهای دانشی – انسانی نوآوری باز به عنوان عوامل زمینهای؛ زمینهسازی راهبردی ایدهپردازی و سرمایهگذاری و همکاری با دانشگاهها و مراکز آموزشی به عنوان عوامل مداخلهگر؛ بهرهمندی و توسعه پلتفرمهای مرتبط، سودگیری تعامل با ذینفعان و منابع خارجی، حمایتهای اجرای نوآوری باز و راهبردهای اجرای نوآوری باز در سازمانها به عنوان راهبرد، پیامدهای عملکردی، اعتباری و انسانی به عنوان پیامدهای اجرای نوآوری باز در سازمانهای دولتی ایران شناسایی شدند. سازمانها میتوانند شیوههای نوآوری باز را به روشهای مختلف مانند اتحاد بین سازمانها، تأسیس مراکز تحقیقاتی در دانشگاهها و اکوسیستمهای نوآوری اجرا کنند. همچنین سازمانها میتوانند بهطور فزایندهای در راههای اساسی که از طریق آن ایدهها را تولید و آنها را به بازار عرضه میکنند و از ایدههای خارجی استفاده کرده و درعینحال از تحقیق و توسعه داخلی خود بهره میبرند بازنگری کنند.