برهمکنش چالشهای زیستمحیطی و روابط خارجی ایران در عصر قاجار
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق و دیپلماسی دانشگاه تافتس، ماساچوست - آمریکا
2 کارشناسی ارشد روابط بینالملل دانشگاه تهران، تهران- تهران
doi
10.22034/hfr.2025.232488چکیده
این پژوهش به بررسی تعاملات میان چالشهای زیستمحیطی و روابط خارجی ایران در دوران قاجار میپردازد. بحرانهایی چون قحطی، بیماریهای واگیردار و خشکسالی که از مهمترین چالشهای زیستمحیطی در این دوره بودند، تحت تأثیر عوامل داخلی و فشارهای خارجی بهویژه روابط ایران با قدرتهای استعماری روسیه و بریتانیا تشدید شدند. پژوهش حاضر با استفاده از روش ردیابی فرآیند به تحلیل رابطه پیچیده میان چالشهای زیستمحیطی و سیاستهای خارجی ایران در دو مقطع زمانی پیش از جنگ جهانی اول و دوره جنگ جهانی اول میپردازد و تلاش دارد به این سؤال پاسخ دهد که چگونه این دو حوزه بر یکدیگر اثر گذاشتهاند. در دوره پیش از جنگ، جنگهای ایران و روس، وابستگی اقتصادی به کشورهای خارجی و سیاستهای استعماری باعث تشدید بحرانهایی نظیر قحطی و وبا شد. در دوره جنگ جهانی اول، اشغال ایران توسط نیروهای بیگانه و ضعف حکومتی منجر به قحطی گسترده و شیوع بیماریهای کشنده شد. نتایج نشان میدهند که سوءمدیریت داخلی در کنار فشارهای خارجی، نهتنها چالشهای زیستمحیطی را عمیقتر کرد، بلکه بر روابط خارجی ایران نیز تأثیرات منفی و دامنهداری برجای گذاشت. این مطالعه بر اهمیت اتخاذ سیاستهای مؤثر داخلی و دیپلماسی فعال در کاهش آسیبپذیریهای زیستمحیطی و بهبود تعاملات بینالمللی تأکید میکند.