اثرات آلفا پاینن بر استرس اکسیداتیو و پاسخ التهابی در زخم‌های حاد معده در موش‌های صحرایی

نویسندگان

1 دانش آموخته کارشناسی ارشد فیزیولوژی، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

2 دانشیار گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران و مرکز تحقیقات سلول های بنیادی و فناوری تراریخته، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

3 استادیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

4 دانشیار گروه بیوشیمی و بیولوژی مولکولی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران و مرکز تحقیقات سلول های بنیادی و فناوری تراریخته، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران

doi
10.22055/ivj.2024.442983.2692
چکیده

    با وجود پیشرفت­ های درمانی فراوان، زخم معده همچنان شایع است.  در مطالعات مختلف نشان داده شده است که ترکیبات طبیعی نقش مهمی در پیش­گیری از زخم معده ایفا می­کنند.  هدف از این مطالعه بررسی اثر محافظتی آلفا پاینن در برابر زخم معده ناشی از اتانول در موش‌های صحرایی با ارزیابی تأثیر آن بر سایتوکاین‌های پیش التهابی و شاخص ­های استرس اکسیداتیو بود.  موش‌های نر نژاد ویستار قبل از القا زخم معده با اتانول آلفا پاینن خوراکی (50 و 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم) دریافت کردند و ضایعات مورفولوژیکی ناخالص، سطوح سیتوکین‌های پیش التهابی و شاخص­ های استرس اکسیداتیو در بافت‌های معده مورد ارزیابی قرار گرفتند.  آلفا پاینن باعث کاهش ضایعات مورفولوژیکی در مقایسه با حیوانات گروه کنترل شد.  در موش‌های صحرایی تیمار شده با اتانول، آلفا پاینن با دوزهای 50 و 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم به واسطه کاهش فعالیت میلوپراکسیداز بافتی و سطوح مالون دی‌آلدئید استرس اکسیداتیو را کاهش داد.  علاوه بر این، آلفا پاینن در هر دو دوز کاهش GSH و CAT ناشی از اتانول را بهبود بخشید.  همچنین آلفا پاینن در هر دو دوز IL-1β و TNF-α را در مقایسه با گروه درمان نشده کاهش داد.  آلفا پاینن ممکن است نقش درمانی مفیدی در آسیب معده ناشی از اتانول داشته باشد زیرا استرس اکسیداتیو و عوامل پیش التهابی را کاهش می ­دهد.